-
Αποζημίωση από το Εφετείο Πατρών σε πεζό που υπέστη τραυματισμό από λακκούβα σε ιδιωτικό πεζοδρόμιο του Πύργου Ηλείας
-
Όταν δεν αποκαθίστανται οι ζημιές από τους παρόδιους ιδιώτες, πληρώνουν αποζημιώσεις στους παθόντες
Του Νίκου Γκαρόζη
Με τις περιπτώσεις αποζημίωσης για περιστατικά ατυχημάτων που προξενούν σωματικές βλάβες σε διερχόμενους πεζούς, από παράλειψη αποκατάστασης ζημιών ή φθορών σε πεζοδρόμια, με υπαιτιότητα των κατά τόπους Δήμων, έχουμε αναφερθεί σε σχετικά ρεπορτάζ που κάναμε στην εφημερίδα μας πριν από λίγο καιρό.
Με αφορμή συγκεκριμένα περιστατικά, είχαμε αναφέρει πως, με βάση το σκεπτικό σχετικής απόφασης του Αρείου Πάγου, του Ιανουαρίου του 2025, προβλέπεται και ορίζεται ρητώς ότι οι Δήμοι έχουν ποινική και αστική ευθύνη έναντι πολιτών που τραυματίζονται σε λακκούβες και πεζοδρόμια της αρμοδιότητάς τους.
Παλαιότερα, για παράδειγμα, πολίτης είχε μηνύσει τον Δήμο Πειραιά, αιτούμενος αποζημίωση 34 χιλιάδων ευρώ, λόγω του ότι σκόνταψε σε σίδερο που εξείχε στο οδόστρωμα και τραυματίστηκε σοβαρά. Στην περίπτωση αυτή, ο πολίτης εν τέλει δεν δικαιώθηκε, καθώς οι υπηρεσίες του Δήμου Πειραιά υποστήριξαν ότι ο Δήμος δεν φέρει καμία υπαιτιότητα. Πλέον, όμως, αυτό έχει αλλάξει…
Σε αυτό το πνεύμα εφαρμογής της εν λόγω δικαστικής απόφασης, ήρθε προ ολίγου χρονικού διαστήματος η ανατροπή πρωτόδικης απόφασης, που απάλλασσε τον Δήμο Πύργου από την καταβολή αποζημίωσης για πρόκληση σωματικής βλάβης σε πεζοδρόμιο. Συγκεκριμένα, επρόκειτο για πτώση διερχόμενου πεζού σε λακκούβα, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό του.
Έτσι, με την υπ’ αριθμόν Α525/2025 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών, κρίθηκε ότι ο πεζός, ο οποίος, ενώ κινούνταν σε πεζοδρόμιο του Δήμου Πύργου, έπεσε σε λακκούβα, δικαιούται αποζημίωση για την υλική και ηθική ζημία που υπέστη λόγω του τραυματισμού του, από τον οικείο Δήμο.
Οι αποζημιώσεις για τραυματισμό πολίτη σε μη συντηρημένο πεζοδρόμιο δεν είναι μέχρι σήμερα πολλές, συνήθως γιατί ο πολίτης δεν επιθυμεί να εμπλακεί δικαστικά, με περαιτέρω έξοδα και αναζήτηση υπευθύνων.
Ωστόσο, για να καλυφθεί το κενό στη νομολογία και η ασάφεια ως προς τον καταλογισμό ευθύνης για ατυχήματα από φθορές και πιθανή αμέλεια στην αποκατάστασή τους, ακόμη και σε ιδιωτικά πεζοδρόμια, ορίζεται ρητά ότι, εφόσον δεν τις αποκαθιστά ο παρόδιος ιδιοκτήτης ακινήτου — ακόμη και όταν έχει ειδοποιηθεί — πέραν των αστικών ευθυνών για την επισκευή των πεζοδρομίων (ώστε να μην υπάρχουν λακκούβες, σπασμένες πλάκες κ.λπ.), τονίζεται «η μεγάλη ευθύνη που φέρουν και οι φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την επάρκεια και συντήρηση των πεζοδρομίων».
Μάλιστα, σε περίπτωση τραυματισμού πεζού, ευθύνονται και ποινικά οι αρμόδιοι δημοτικοί άρχοντες (δήμαρχος ή αντιδήμαρχος), πέραν της αστικής ευθύνης που έχουν προς τον τραυματισμένο για την καταβολή εξόδων περίθαλψης και χρηματικής αποζημίωσης λόγω ηθικής βλάβης, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της εν λόγω απόφασης του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας.
Κι αυτό, με την ισχυρή υπόμνηση ότι οι κύριοι υπεύθυνοι για την ορθή συντήρηση των πεζοδρομίων είναι οι παρόδιοι ιδιοκτήτες. Πλέον, όμως, ο Άρειος Πάγος επεκτείνει σε ποινικό επίπεδο την ευθύνη και στους Δήμους.
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το top-nea.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.