Γράφει η Όλγα Μενεμενόγλου
Η συνεδρίαση που είχε… απ’ όλα
Νομίζω ότι στα επόμενα τρία φύλλα των Τοπικών Νέων θα ασχοληθούμε αρκετά με την Ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας της Δευτέρας 2 Μαρτίου. Και όχι άδικα. Γιατί ήταν από εκείνες τις συνεδριάσεις που έχουν απ’ όλα: θυμό, ειρωνεία, λίγο τσαμπουκά, δυσπιστία, φωνές, μερικές απειλές για μηνύσεις. Με λίγα λόγια, όλα τα συστατικά που χρειάζονται για να πάρει μπρος μια ωραία… προεκλογική ατμόσφαιρα.
Και να σκεφτεί κανείς ότι βρισκόμαστε ακόμα στη μέση της δημοτικής θητείας. Πού να φτάσουμε και στο 2028 που θα πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές…
Στη συνεδρίαση τέθηκαν αρκετά σημαντικά ζητήματα: η Παλιά Αγορά Ψυχικού και η Κέκρωψ, η Πικιώνη, η πλατφόρμα MyStreet που κόλλησε η κακομοίρα σε τεχνικό πρόβλημα για μήνες – οκτώ, δέκα, κάπου εκεί – και φυσικά το αγαπημένο θέμα όλων: το Πέτρινο περίπτερο.
Με αυτό λοιπόν θα ασχοληθούμε σε αυτό το φύλλο. Τα υπόλοιπα… στα επόμενα. Να έχουμε και κάτι να συζητάμε.
Το Πέτρινο που όλοι θέλουν… αλλά μένει κλειστό
Από σαράντα κύματα έχει περάσει το Πέτρινο περίπτερο. Αν ακούσει κανείς τις τοποθετήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, θα νομίσει ότι πρόκειται για ένα θέμα στο οποίο συμφωνούν όλοι. Διοίκηση, αντιπολίτευση, κάτοικοι, σύμβουλοι – σύσσωμη η Φιλοθέη επιθυμεί διακαώς να ανοίξει.
Και όμως, παρά αυτή την ομοφωνία, το Πέτρινο παραμένει κλειστό σχεδόν δύο χρόνια. Από τον Ιούνιο του 2024.
Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή οι διαδικασίες καθυστέρησαν γιατί δεν είχαν ξεκινήσει εγκαίρως πριν τη λήξη της προηγούμενης σύμβασης τον Αύγουστο του 2024. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο μοναδικός υπάλληλος που ασχολούνταν με τις δημοπρασίες απεβίωσε αιφνιδίως στα μέσα Μαΐου. Μέχρι να αναλάβει κάποιος άλλος, να ενημερωθεί και να διαβάσει τον φάκελο χωρίς να υπάρχει προκάτοχος να τον καθοδηγήσει, φτάσαμε αισίως στον Σεπτέμβριο του 2024 για να συζητούνται οι όροι της δημοπρασίας.
Το ΦΕΚ που μπήκε στη συζήτηση
Σε εκείνο το Δημοτικό Συμβούλιο όλοι οι σύμβουλοι έσκυψαν πραγματικά πάνω από το θέμα για να βρεθεί λύση. Τότε ήταν που ακούστηκε για πρώτη φορά το ΦΕΚ του 2017 που ρυθμίζει τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος.
Και εδώ αξίζει να σημειωθεί κάτι: ο Δημήτρης Γαλάνης, επικεφαλής του «Προαστίου Πρότυπου» και δικηγόρος με εξειδίκευση στο εμπορικό δίκαιο, προσπάθησε αρκετές φορές να πάρει τον λόγο για να εξηγήσει το νομικό πλαίσιο. Πέντε φορές ζήτησε να μιλήσει και πέντε φορές διακόπηκε από συμβούλους που θεώρησαν ότι κάνει αντιπολίτευση – και από έναν σύμβουλο που ήθελε φουρνάκι για να βρίσκει ζεστή την τυρόπιτά του.
Γιατί, όπως εξήγησε τότε, ο κύριος Γαλάνης, η νομοθεσία έχει αλλάξει αρκετά τα τελευταία χρόνια. Όποιος πουλάει άρτο, αρτοσκευάσματα και είδη ζαχαροπλαστικής μπορεί, με μια απλή γνωστοποίηση, να τοποθετήσει τραπέζια και να χρησιμοποιήσει φούρνους πράγμα που δεν ήθελε κανείς και ψηφίστηκαν οι ειδικοί όροι που πρότεινε (ρητή απαγόρευση έψησης και τραπεζοκαθισμάτων).
Για όλα φταίει το… ψωμί
Το θέμα, όπως φάνηκε, δεν ήταν απλώς τι θα πουλάει το κατάστημα. Εκεί συμφώνησαν όλοι. Και το ψωμί καθημερινής ανάγκης και τα ψιλικά και το γάλα και όλη η μπακαλική είναι.
Έλα όμως που όποιος πουλάει άρτο μπορεί να πουλάει και καφέ! Το ξέρατε; Εγώ όχι. Το είπε ο Δήμαρχος στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά ως άπιστος Θωμάς ρώτησα. Και έτσι το έμαθα. Και αυτό στο ΦΕΚ του 2017.
Ρώτησα μάλιστα – η ξανθιά – αν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην «πώληση άρτου και αρτοσκευασμάτων» και στο «πρατήριο άρτου». Για να πάρω την εξής απάντηση από μηχανικό που εξειδικεύεται στις άδειες υγειονομικού ενδιαφέροντος:
«Αν πούμε ότι ένα κατάστημα που πουλάει κρέας λέγεται κρεοπωλείο, και ένα που πουλάει ψάρια λέγεται ιχθυοπωλείο… πώς θα λέγαμε το κατάστημα που πουλάει ψωμί;»
Εκεί κατάλαβα ότι μάλλον πολύ με μπερδεύουν αυτοί οι δημοτικοί άρχοντες και έχω αρχίσει να ρωτάω χαζομάρες.
Οπότε, ως πρατήριο άρτου – ή περιφραστικά ως κατάστημα που πουλάει άρτο – μπορεί εκ του νόμου να πουλάει και καφέ.
Τώρα αν επειδή ο ελληνικός καφές ψήνεται μπορεί να εμπίπτει στην απαγόρευση περί έψησης… ε, τότε βολευτείτε με έναν espresso macchiato.
Το θέμα όμως δεν είναι ο καφές
Το θέμα όμως, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι ο καφές. Καφέ πουλούσε και η προηγούμενη εταιρεία.
Το ερώτημα που ακούστηκε στη συνεδρίαση ήταν αν το Πέτρινο θα έχει και delivery. Ο Δήμαρχος απάντησε ότι η νομοθεσία δεν το απαγορεύει και κάθε επιχείρηση μπορεί να χρησιμοποιεί τέτοιες υπηρεσίες.
Τώρα να σας πω και κάτι; Αν κρίνω από την καθημερινότητα της πόλης μας, μάλλον το μισό και πλέον Προάστιο ζει με delivery. Καφέδες, σούπερ μάρκετ, φαγητό, ταχυφαγεία… όλα φτάνουν πλέον στην πόρτα μας με ένα κουδούνι.
Οπότε, ας είμαστε ειλικρινείς. Το ζήτημα δεν αφορά όλη τη Φιλοθέη. Αφορά κυρίως τους κατοίκους γύρω από την πλατεία Σιαδήμα. Και αν τελικά το Πέτρινο δουλέψει και έχει κίνηση, τότε πράγματι αυτοί θα έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν.
Οπότε ίσως η πιο ασφαλής λύση είναι να μην τους ευχηθούμε από τώρα καλές δουλειές.
Υπάρχει όμως και μια ακόμη πλευρά. Και αυτή αφορά τους επαγγελματίες της περιοχής που εδώ και χρόνια εξυπηρετούν τη Φιλοθέη – τα αρτοποιεία, τα καφέ και τα μικρά καταστήματα που ζουν από την καθημερινή κίνηση της γειτονιάς. Είναι λογικό να σκέφτονται ότι ένα νέο σημείο πώλησης ίσως πάρει ένα μέρος από τη δουλειά τους.
Οι υπόλοιποι πάντως μάλλον θα χαίρονται απλώς το καλό ψωμάκι και τον καλό καφέ τους.
Εδώ έχουν το δίκιο τους
Η ερώτηση της κυρίας Ελένης Ζέππου στο σημείο που ρωτά γιατί άλλαξαν οι όροι της διακήρυξης με βρίσκει σύμφωνη. Όποιος συνέταξε το συμφωνητικό εκμίσθωσης όφειλε να μεταφέρει ακριβώς τους όρους της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Με απλά ελληνικά: copy–paste.
Γιατί λοιπόν εμφανίστηκαν στο συμφωνητικό διατυπώσεις όπως «ροφήματα σε διερχόμενους» και «θερμαινόμενες προθήκες» που δεν υπήρχαν στο αρχικό κείμενο;
Σε κάθε περίπτωση, την τελική ευθύνη για ένα τέτοιο έγγραφο την έχει ο υπογράφων, δηλαδή ο Δήμαρχος. Και όταν δημιουργούνται τέτοιες ασάφειες, τελικά εκτίθεται ο ίδιος — είτε το θέλει είτε όχι.
Ποιος έκανε πιπί στον Μισισιπή;
Από τη στιγμή εκείνη του Δημοτικού Συμβουλίου αυτός ο τίτλος μου ερχόταν στο μυαλό. Ήταν ένα παιδικό βιβλίο που με είχε εντυπωσιάσει μεγάλη ούσα – περισσότερο για τον τίτλο του παρά για την ιστορία του.
Γιατί και εδώ η απλή ερώτηση παραμένει: ποιος συνέταξε τελικά το συμφωνητικό;
Αγαπητέ Δήμαρχε, ένας επικεφαλής πολλές φορές δεν εκτίθεται από τους αντιπάλους του αλλά από όσους βρίσκονται γύρω του. Και τότε το πρόβλημα δεν είναι το λάθος. Το πρόβλημα είναι ότι το λάθος περνά χωρίς να διορθωθεί.
Και καλό είναι αυτά τα θέματα να διορθώνονται εγκαίρως… για να μην τριτώσει — και είναι και χειρότερα.
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το top-nea.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
