Η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Εβελίνα Παλτζόγλου μιλά για το έργο, τις προκλήσεις και το όραμά της για τον Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού

Συνέντευξη στην Όλγα Μενεμενόγλου
Η Εβελίνα Παλτζόγλου εξελέγη δημοτική σύμβουλος στις εκλογές του 2023, σε μία από τις πιο έντονες και πολυεπίπεδες αναμετρήσεις που γνώρισε ο Δήμος Φιλοθέης – Ψυχικού τα τελευταία χρόνια. Λίγες ημέρες μετά την ανάληψη της διοίκησης, ο Δήμαρχος Χαράλαμπος Μπονάτσος της εμπιστεύτηκε ένα από τα πιο απαιτητικά και σύνθετα χαρτοφυλάκια της νέας δημοτικής αρχής: Πολιτισμό, Αθλητισμό και Παιδεία. Ένα τρίπτυχο που μέχρι πρότινος υποστηριζόταν από τέσσερα διακριτά νομικά πρόσωπα – τα οποία καταργήθηκαν, τα δύο (Αθλητισμός – Πολιτισμός) πριν καν ορκιστεί, και τα δύο της Παιδείας λίγους μήνες αργότερα.
Η ίδια, με αφοσίωση και εργατικότητα, κλήθηκε να διαχειριστεί τρεις ευαίσθητους τομείς χωρίς το διοικητικό «μαξιλάρι» του παρελθόντος. Όπως λέει χαρακτηριστικά, «δεν υπάρχουν πια οι ταχύτητες του παρελθόντος – όπου, τα περισσότερα γινόντουσαν άμεσα μέσα από άλλες πιο απλές και εύκολες διαδικασίες». Οι λύσεις πλέον απαιτούν σχέδιο, θεσμική ευελιξία και συχνά, δημιουργική υπομονή.
Τον Ιανουάριο του 2025, ύστερα από μια δύσκολη πρώτη φάση, η διοίκηση προχώρησε σε αναδιάρθρωση: ο κάθε τομέας απέκτησε ξεχωριστό υπεύθυνο. Στην Εβελίνα Παλτζόγλου ανατέθηκε εκ νέου ο Πολιτισμός – αυτή τη φορά αποκλειστικά, αλλά με υψηλότερες απαιτήσεις και προσδοκίες.
Ο Δήμος Φιλοθέης – Ψυχικού δεν είναι ένας συνηθισμένος δήμος. Εδώ, ο Πολιτισμός δεν περιορίζεται σε εκδηλώσεις. Είναι τρόπος ζωής, ταυτότητα, απαίτηση. Κάθε δράση φιλτράρεται μέσα από αισθητικά και ποιοτικά κριτήρια, και το κοινό είναι ενημερωμένο και ενεργό.
Για την Εβελίνα, αυτή η χρονιά είναι και ένα προσωπικό στοίχημα. Με μεγαλύτερη εμπειρία, εστίαση και όραμα, καλείται να δώσει στον Πολιτισμό του Δήμου τη θέση που του αξίζει. Σε αυτή τη συνέντευξη, μιλά για τα μαθήματα της πρώτης περιόδου, τις νέες προτεραιότητες και το πώς αντιλαμβάνεται έναν πολιτισμό που δεν απευθύνεται μόνο στους λίγους — αλλά αφορά το σύνολο της πόλης.

Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τα κοινά; Ήταν κάτι που ονειρευόσουν ή προέκυψε φυσικά στην πορεία;
Προέκυψε εντελώς φυσικά. Ήταν περισσότερο μια εξέλιξη που ήρθε μέσα από την καθημερινότητά μου. Το Ψυχικό είναι ο τόπος μου, εδώ μεγάλωσα, εδώ ζει η οικογένεια μου. Τα παιδιά μου φοιτούν σε δημόσιο σχολείο του Δήμου — και μέσα από αυτή την αίσθηση του «ανήκειν» άρχισε να με απασχολεί ολοένα και περισσότερο η εικόνα του τόπου μας. Πώς μπορούμε να τον διατηρήσουμε ανθρώπινο, ασφαλή, ποιοτικό. Πώς μπορούμε να κάνουμε πράγματα πιο όμορφα, πιο λειτουργικά, πιο αληθινά.
Η πρώτη μου επίσημη εμπλοκή ήταν το 2010, όταν εκλέχθηκα τοπική σύμβουλος Ψυχικού. Στη συνέχεια, ανέλαβα καθήκοντα ως Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας ενώ συμμετείχα στην Επιτροπή Εθελοντισμού ως αντιπρόεδρος επί εννέα συναπτά έτη, στην Επιτροπή Νεότητας καθώς και σε πλήθος δράσεων — πάντα με σημείο αναφοράς τον δημότη. Έχω μάθει να ακούω, να συνεργάζομαι και να αναζητώ λύσεις. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά είναι πάντα ζωντανό.
Τώρα που βρίσκεστε στη διοίκηση, είναι εύκολο να υλοποιήσετε όλα όσα ονειρευόσασταν για τον τόπο σας; Ρωτώ γιατί, όταν είμαστε «απ’ έξω», η κριτική μοιάζει εύκολη — και πολλές φορές σκεφτόμαστε: καλά, τόσο δύσκολο είναι να ανακαινιστεί ένα πολιτιστικό κτήριο ή να δημιουργηθεί ένας ζωντανός χώρος πολιτισμού;
Είναι απολύτως εύστοχη η ερώτηση — και την έχω κάνει κι εγώ στον εαυτό μου, πολλές φορές, όταν βρέθηκα στη θέση της διοίκησης. Όταν είσαι έξω από τη διαδικασία, φαντάζει απλό: βλέπεις μια ανάγκη, βρίσκεις τη λύση, την εφαρμόζεις. Και όμως, η πραγματικότητα είναι συχνά αλλιώς δομημένη. Η τοπική αυτοδιοίκηση λειτουργεί μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο κανόνων, εγκρίσεων, δημοσιονομικών περιορισμών, και —ας το πούμε ξεκάθαρα— γραφειοκρατικών αδιεξόδων.
Και η αλήθεια είναι πως ναι, απογοητεύεσαι στην αρχή. Γιατί είχες φανταστεί έναν ρυθμό, μια ταχύτητα, μια ευελιξία που δεν υπάρχει. Θες να φτιάξεις έναν χώρο πολιτισμού, να ανακαινίσεις ένα κτήριο, να συνεργαστείς με έναν φορέα, και συναντάς είτε νομικές δυσκολίες είτε καθυστερήσεις είτε αντικρουόμενες αρμοδιότητες.
Αλλά αυτή είναι και η πρόκληση — να βρεις πώς μπορείς μέσα σε αυτά τα όρια να πετύχεις πράγματα. Να χτίσεις βήμα-βήμα, με σχέδιο. Να κρατήσεις τη φλόγα που σε έφερε μέχρι εδώ, αλλά να μάθεις και να λειτουργείς σε ένα πιο σύνθετο πεδίο.

Στον Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού κατοικούν άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών. Νιώθετε ότι αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη ευθύνη σε εσάς ως Αντιδήμαρχο Πολιτισμού;
Απολύτως. Ζούμε σε έναν δήμο που φιλοξενεί ανθρώπους καταξιωμένους στον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών — όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Όταν το γνωρίζεις αυτό, αντιλαμβάνεσαι και πως ό,τι κάνεις θα κριθεί από ανθρώπους με άποψη, αισθητική και απαιτήσεις. Αυτό από μόνο του ανεβάζει τον πήχη. Δεν κάνουμε πολιτισμό απλώς για να “γεμίσει” ένα πρόγραμμα. Προσπαθούμε να αφουγκραστούμε τον παλμό της πόλης, να φέρνουμε εκδηλώσεις που θα έχουν ποιότητα, περιεχόμενο και να προσφέρουμε ποικίλες επιλογές — θεατρικές, μουσικές, εκπαιδευτικές. Όχι με μια λογική “ό,τι να ’ναι”, αλλά με ισορροπία. Και με φροντίδα.
Έχετε πει πως ο Πολιτισμός δεν είναι μόνο εκδηλώσεις, αλλά “η αρχή των πάντων”. Τι περιλαμβάνει τελικά αυτός ο όρος για εσάς; Πού αρχίζει και πού τελειώνει;
Ο πολιτισμός δεν είναι μόνο αισθητική· είναι τρόπος ζωής. Είναι η λειτουργικότητα στην καθημερινότητά μας, η φροντίδα για την υγεία, η αναζήτηση της ψυχικής ισορροπίας. Δεν αφορά μόνο το ωραίο, αλλά και το ουσιαστικό. Δεν είναι αποτέλεσμα μιας στιγμής· είναι μια συνεχής διαδικασία που απαιτεί προσπάθεια, συνείδηση και συλλογικό όραμα. Δεν γίνονται όλα από τη μια μέρα στην άλλη — όμως, όταν χτίζουμε με συνέπεια και σταθερά θεμέλια, αυτά αντέχουν στο χρόνο και συνεχίζουν να αποδίδουν καρπούς και στο μέλλον.

Ποια ήταν τα πιο ουσιαστικά βήματα που έγιναν από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα;
Η πρώτη μας προτεραιότητα ήταν να “ξαναζωντανέψουμε” τα πολιτιστικά μας σημεία. Στελεχώσαμε όλα τα πολιτιστικά στέκια, δώσαμε στους υπαλλήλους τα απαραίτητα εργαλεία — υπολογιστές, τηλέφωνα, χώρους. Δημιουργήσαμε συνθήκες για πραγματική λειτουργικότητα.
Το Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου αλλά και το Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο λειτουργούν καθημερινά και είναι πια ανοιχτά όχι μόνο για δράσεις του δήμου, αλλά και για τους φορείς. Το Καρύδειο επαναλειτούργησε! Φιλοξενούνται εκθέσεις καθ’ όλη την διάρκεια του έτους ενώ προγραμματίζουμε μόνιμη έκθεση με έργα που έχουν κληροδοτηθεί στον Δήμο. Στο εγχείρημα αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει η μέριμνα για την ασφάλεια του χώρου και φυσικά τοποθετήσαμε συναγερμό κάτι που δεν υπήρχε. Η Πινακοθήκη Λέφα φιλοξενεί και εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα. Οι δυο βιβλιοθήκες μας επαναδραστηριοποιήθηκαν και οι δύο έχουν πια βιβλιοθηκονόμο και λειτουργούν με διευρυμένα ωράρια. Είναι πολλά μικρά βήματα που δημιουργούν μια εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτό που υπήρχε.
Αλλάξατε και τον χαρακτήρα των εκδηλώσεων;
Ναι, είναι κάτι που θέλαμε εξαρχής. Στην πρόσφατη Γιορτή Περιβάλλοντος δοκιμάσαμε καινούργιες δράσεις, με στόχο τα παιδιά — και η ανταπόκριση ήταν ενθουσιώδης. Τώρα ετοιμαζόμαστε για το Πολιτιστικό Καλοκαίρι. Είναι μια μεγάλη συνεργατική προσπάθεια: Δήμος, φορείς, σχολεία, σύλλογοι — όλοι μαζί. Στήσαμε ένα πλούσιο πρόγραμμα με 23 εκδηλώσεις που καλύπτουν μουσική, θέατρο, χορό και δράσεις για όλες τις ηλικίες. Δεν είναι απλώς ένα φεστιβάλ — είναι η εφαρμογή του προεκλογικού μας μότο: “Όλοι μαζί μπορούμε περισσότερα, όλοι μαζί μπορούμε καλύτερα”. Και φέτος το κάνουμε πράξη και ευχαριστώ τον Δήμαρχο που μου εμπιστεύτηκε την θέση αυτή και συνεχίζουμε να υλοποιούμε τις δεσμεύσεις μας.
Ό,τι έχει γίνει μέχρι σήμερα είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς. Τίποτα δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς τους συνεργάτες μου, που στέκονται δίπλα μου σε κάθε βήμα, αρωγοί σε κάθε στιγμή δημιουργίας. Και γι’ αυτό, τους ευχαριστώ από καρδιάς.
Αναφέρατε ότι το μεγαλύτερο μέρος των προεκλογικών δεσμεύσεων έχει ήδη υλοποιηθεί. Τι απομένει;
Όπως είπαμε παραπάνω: 1) το Καρύδειο επαναλειτούργησε, 2) το Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου λειτουργεί πλέον καθημερινά, 3) οι βιβλιοθήκες αναβαθμίστηκαν, 4) το Φεστιβάλ Πολιτιστικού Καλοκαιριού ξεκινά. Αυτό που απομένει — και θέλω να το μοιραστώ γιατί είναι σημαντικό— είναι η επανέκδοση του περιοδικού Εν Δήμω. Μέχρι πρότινος εκδιδόταν μέσω νομικού προσώπου που πλέον δεν υφίσταται. Παρ’ όλες τις επίμονες προσπάθειες, έχουμε κολλήσει στη γραφειοκρατία και σε περιοριστικούς νόμους. Όμως είμαι αισιόδοξη πως θα βρούμε τη λύση σύντομα — γιατί ο πολιτισμός χρειάζεται και το έντυπο του, το αρχείο του, τη φωνή του.
Η συζήτησή μας με την Εβελίνα Παλτζόγλου δεν είναι απλώς μια καταγραφή έργου. Είναι μια προσπάθεια να χαρτογραφήσουμε τι σημαίνει πολιτισμός σε έναν Δήμο που δεν αρκείται στα τυπικά. Έναν Δήμο με απαιτήσεις, με πολιτιστική κληρονομιά, αλλά και με πολίτες που περιμένουν ουσία και συνέχεια.
Και ίσως αυτό που μένει από την κουβέντα μας είναι η πίστη πως ο πολιτισμός δεν χτίζεται ούτε με φωτογραφίες, ούτε με ευχολόγια. Χτίζεται με συνέπεια, με στήριξη στον άνθρωπο, με θεσμική μνήμη και τόλμη. Και αυτό — όπως φαίνεται — είναι το στοίχημα που η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού έχει βάλει με τον εαυτό της. Να μην είναι απλώς η “διαχειρίστρια” του πολιτιστικού αρχείου του Δήμου, αλλά η δημιουργός μιας νέας εποχής συμμετοχής, εξωστρέφειας και συνέχειας.
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το top-nea.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
