Ανοίγει η συζήτηση για το ποιος καλύπτει το κόστος στους Δήμους
Της Όλγας Μενεμενόγλου
Με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), δικαιώνονται εργαζόμενοι Δήμου της Αττικής που απασχολούνταν μέσω προγράμματος της Δ.ΥΠ.Α. για μακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 έως 67 ετών.
Οι εργαζόμενοι είχαν προσληφθεί με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, διάρκειας 12 μηνών με δυνατότητα ισόχρονης παράτασης, η οποία και εξαντλήθηκε. Με τη συμπλήρωση της διετίας, ο φορέας απασχόλησης προχώρησε στη λήξη των συμβάσεων, γεγονός που οδήγησε τους εργαζόμενους στη δικαστική διεκδίκηση της παραμονής τους στην εργασία.
Το Δικαστήριο, υιοθετώντας τους ισχυρισμούς των εργαζομένων, έκρινε ότι η ανάγκη προστασίας του γήρατος και του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση υπερισχύει της γενικής απαγόρευσης μετατροπής συμβάσεων σε αορίστου χρόνου στο Δημόσιο. Παράλληλα, αναγνώρισε ότι ο ουσιαστικός σκοπός του συγκεκριμένου προγράμματος είναι η συμπλήρωση του απαιτούμενου συντάξιμου χρόνου, ώστε οι εργαζόμενοι να μην επιστρέψουν στην ανεργία σε μια ηλικία κατά την οποία η επανένταξη στην αγορά εργασίας είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Με το διατακτικό της απόφασης, ο εκάστοτε Δήμος ή τουλάχιστον οι δήμοι που έχουν υποστηρίξει τους εργαζόμενους τους δικαστικά υποχρεώνεται να αποδέχεται προσωρινά τις υπηρεσίες των εργαζομένων, με τους ίδιους όρους εργασίας και την καταβολή των νόμιμων αποδοχών τους, έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της κύριας αγωγής και, σε κάθε περίπτωση, έως τη συνταξιοδότησή τους.
Ανάσα για τους εργαζόμενους — πρόβλημα για τους Δήμους
Η απόφαση δίνει μια ουσιαστική «ανάσα» σε εργαζόμενους που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση και δυσκολεύονται να βρουν εργασία. Την ίδια στιγμή, όμως, αναδεικνύει και μια ακόμη κρίσιμη πραγματικότητα: οι εργαζόμενοι του προγράμματος δεν καλύπτουν απλώς πρόσκαιρες ανάγκες, αλλά στη συντριπτική τους πλειονότητα στηρίζουν βασικές λειτουργίες των Δήμων, καλύπτοντας κενά σε υπηρεσίες που παραμένουν υποστελεχωμένες.
Και εδώ αναδεικνύεται το βασικό ερώτημα: ποιος πληρώνει;
Μέχρι σήμερα, η μισθοδοσία τους καλυπτόταν από το Υπουργείο Εργασίας μέσω της Δ.ΥΠ.Α., ενώ οι μόνιμοι υπάλληλοι των Δήμων μισθοδοτούνται μέσω των πόρων του Υπουργείο Εσωτερικών. Μετά τη λήξη της επιδότησης, όμως, το κόστος μετακυλίεται στους Δήμους, οι οποίοι καλούνται να το καλύψουν από ίδιους πόρους, χωρίς αυτό να έχει προβλεφθεί στους ήδη ψηφισμένους προϋπολογισμούς τους.
Εφόσον παγιωθεί μια τέτοια πρακτική, η πίεση στους δημοτικούς προϋπολογισμούς αναμένεται να ενταθεί, ανοίγοντας τη συζήτηση για το πώς θα καλυφτούν οι πάγιες ανάγκες της καταβολής της μισθοδοσίας αυτής της κατηγορίας των εργαζομένων.
Αναμένοντας τις τοποθετήσεις των ανώτατων περιφερειακών οργάνων της τοπικής αυτοδιοίκησης και το πόσο θα εισακουστούν στο Κεντρικό Κράτος. Καθώς η απόφαση λήφθηκε πρόσφατα το σοβαρό αυτό θέμα αναμένεται να απασχολήσει έντονα τους Δήμους στο προσεχές χρονικό διάστημα.
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το top-nea.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
