Όσο υπάρχουν άνθρωποι…

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Χρονογράφημα

Σκηνές βγαλμένες από την φωτιά.

Σκηνές που μένουν στη μνήμη και που μαρτυρούν ότι υπάρχουν άνθρωποι, μέσα σε ένα, εν πολλοίς απάνθρωποι γίγνεσθαι, άνθρωποι με ευαισθησίες, απλοί και ανεπιτήδευτοι, χωρίς σκοπιμότητες και τάσεις προβολής – πληγές της σύγχρονης κοινωνίας μας. Έναν τέτοιο άνθρωπο είδαμε στην TV τις ημέρες της φωτιάς.

Στο πλάνο, ένας νεαρός άνδρας, σοβαρός και ήρεμος να στέκει μπροστά στο καμένο σπίτι του. Ούτε κλαυθμοί, ούτε οδυρμοί. Κανένα θέατρο του είδους. Πίσω του ο μισοκαμένος κήπος του, και το μισοκαμένο αυτοκίνητό του.

Να απαντά στην ερώτηση του δημοσιογράφου: «Δεν με ενδιέφερε το αυτοκίνητο, έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσε να βγει. Αυτό που μ΄ ένοιαζε ήταν να βρω τη χελώνα μου…» Συνεχίζει λέγοντας ότι έψαξε παντού. Στον κήπο, στο σπίτι. Παντού! Και δεν την βρήκε…

‘Όταν τελείωσε την αφήγηση η κάμερα εστίασε σε μια χελώνα, ακίνητη, μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του.

Έψαχνε κι εκείνη να τον βρει… Αλλά δεν πρόλαβε…

Κική Βλουτόγλου

Πρόεδρος του Πολιτιστικού Ομίλου Ψυχικού

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις