Η ατομική ευθύνη δεν είναι δικαιολογία
Ελένη Ζέππου
Δημοτική Σύμβουλος ΠΡΟΑΣΤΙΟ ΠΡΟΤΥΠΟ
Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου
π. Αντιδήμαρχος
Διάβασα ότι στον Δήμο μας καταγράφηκε κρούσμα του ιού του Δυτικού Νείλου, ότι οι κουνουποκτονίες πραγματοποιούνται κανονικά και ότι η Διοίκηση έδωσε μέσα στον Αύγουστο οδηγίες στους δημότες για το πώς πρέπει να προστατευθούν.
Το 2019, όταν ως Αντιδήμαρχος Πρασίνου είχα την ευθύνη της αντιμετώπισης του προβλήματος των κουνουπιών, που τότε ήταν σε τόσο μεγάλη έξαρση ώστε το θέμα είχε αποτελέσει βασικό σημείο του προεκλογικού διαλόγου, με την συνεργασία και της Πένυς Ζαφειροπούλου-Σαρρή, που τότε ήταν κοινοτάρχης Φιλοθέης, η οποία λόγω του ρέματος αντιμετώπιζε πάντα μεγαλύτερο πρόβλημα, αναζητήσαμε ειδικούς που εθεωρούντο ως αυθεντίες στον χώρο για να αναθέσει ο Δήμος την σχετική εργολαβία.
Ο ανάδοχος τον οποίο επιλέξαμε είχε εμπειρία σε ιδιαίτερα απαιτητικές, ελώδεις περιοχές της Μακεδονίας και της Στερεάς Ελλάδας και με αυτόν οργανώσαμε χαρτογράφηση και ψηφιακή απεικόνιση των εστιών σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, τηλεματική παρακολούθηση των ψεκασμών, εφαρμογή μέσω της οποίας οι κάτοικοι μπορούσαν να αναφέρουν πιθανές εστίες και συστηματική ενημέρωση των πολιτών.
Παράλληλα, έπειτα από διαπραγμάτευση, η εταιρεία αυτή επισκεπτόταν δωρεάν, κατόπιν συνεννόησης, τις κατοικίες δημοτών προκειμένου να εντοπίζει πιθανές εστίες και να παρέχει δωρεάν συμβουλές, ενώ σε περίπτωση που χρειαζόταν ψεκασμός είχε εξασφαλιστεί ειδική πολύ χαμηλή τιμή για τους κατοίκους του Δήμου μας.
Η λογική μας ήταν απλή: ο Δήμος πρώτα χαρτογραφεί, ψεκάζει, παρακολουθεί, ενημερώνει και παρεμβαίνει και μετά ζητά από τον πολίτη να κάνει το δικό του μέρος.
Εντοπίσαμε ακόμη και τις ιδιωτικές πισίνες του προαστίου, που ήταν εγκαταλειμμένες, έντεκα συνολικά, γεμάτες ακάθαρτα νερά, οι οποίες αποτελούσαν ουσιαστικά έλη, αναζητήσαμε τους ιδιοκτήτες τους, χτυπήσαμε πόρτες, βρήκαμε τηλέφωνα γειτόνων ή παλαιών κατοίκων και κάναμε παρεμβάσεις όπου υπήρχε πιθανή εστία.
Εξαιρετικής σημασίας γεγονός ήταν η καταγραφή όλων των φρεατίων του Δήμου -για πρώτη φορά στην ιστορία του- και οι απολυμάνσεις σε όσα από αυτά κρατούσαν νερό (πχ. στις οδούς Μακρυγιάννη, Αγίας Σοφίας κλπ του Νέου Ψυχικού) με την άγρυπνη προσωπική μου επίβλεψη.
Σήμερα, λοιπόν, η Διοίκηση καλείται να απαντήσει με στοιχεία:
- Ποια είναι η σημερινή χαρτογράφηση των ιδιωτικών εστιών
- Ποιος ελέγχει τις δεκάδες ή εκατοντάδες ιδιωτικές πισίνες;
- Πόσες επισκέψεις έγιναν σε κατοικίες από τους ειδικούς για την κουνουποκτονία;
- Υπάρχει μηχανισμός αναφοράς πιθανών εστιών;
- Ποιες δράσεις ενημέρωσης των πολιτών έχουν πραγματοποιηθεί;
Πριν απευθυνθείς στον κάτοικο και του υπενθυμίσεις τι όφειλε να κάνει στην πισίνα, στον κήπο ή στην αυλή του, οφείλεις πρώτα να αναρωτηθείς: εγώ, που κατέχω δημόσιο αξίωμα και έχω την υποχρέωση και ευθύνη της διοίκησης, έκανα όλα όσα όφειλα να κάνω; Ενημέρωσα εγκαίρως; Έκρουσα τον κώδωνα του κινδύνου πριν φτάσουμε στον Σεπτέμβριο; Οργάνωσα την πρόληψη; Έλεγξα τις πιθανές εστίες; Αξιοποίησα όλα τα διαθέσιμα μέσα;
Η ατομική ευθύνη δεν μπορεί να λειτουργεί ως δικαιολογία.
Πριν να ζητηθεί από τον δημότη να αναλάβει τη δική του ευθύνη, ο Δήμος οφείλει να έχει εκτελέσει στο ακέραιο το δικό του καθήκον και να έχει αναλάβει ο ίδιος την δική του.
Αλλιώς η «ατομική ευθύνη» κινδυνεύει να μετατραπεί από συμπληρωματικό εργαλείο πρόληψης και βολικό άλλοθι για όσα δεν έγιναν εγκαίρως.
