Είναι μία και μοναδική
Όταν τελειώνει όμως, η πολιτεία θα έπρεπε να διευκολύνει τον πολίτη ώστε το τελευταίο αντίο να είναι όσο το δυνατόν ευκολότερο για τους οικείους.
Δυστυχώς στις 22 Απριλίου 2026 έφυγε από τη ζωή, ακριβώς στα 80 (9-4 είχε γενέθλια) ο άντρας μου, ο Βαγγέλης Ιωνάς.
Μαζί δημιουργήσαμε την οικογένειά μας, 2 κορίτσια, τη Βίκυ και τη Ζωή. Εκείνες αργότερα τις δικές τους οικογένειες. Μας χάρισαν 3 εγγόνια που τα ζήσαμε από κοντά σε όλες τις φάσεις. Τα καμάρωνε και ήταν πανταχού παρών. Επιθυμία του, ήταν δωρητής σώματος. Είχε κάρτα μέλους από το 2012, από το Εθνικό Καποδιστριακό Εργαστήριο Ανατομίας.
Επήλθε όμως γρήγορα ο θάνατος. Η μη παραμονή του το νοσοκομείο τουλάχιστον για 24 ώρες, λόγω πρωτοκόλλου, του στέρησε το δικαίωμα της δωρεάς, παρά την ανάγκη του Πανεπιστημίου για δωρητές. Έπρεπε να γίνει νεκροψία για να έχουμε άδεια ταφής.
Πέρασε μια εφιαλτική βδομάδα, τίτλοι τέλους 29/4/26 στη Ριτσώνα. Με τα τραγούδια που αγαπούσε, με την οικογένειά του, συγγενείς, φίλους, γείτονες, συντοπίτες, τον τίμησαν πίνοντας ένα κρασί το απόγευμα σπίτι του, στο τελευταίο πάρτι της ζωής του. Μας τίμησαν με την παρουσία και την αγάπη τους. Τους ευχαριστούμε όλους.
Ευχαριστώ τα τοπικά νέα για τη φιλοξενία.
Η γυναίκα του
Ρένα Ιωνά Τασούλη
