Διά ζώσης αλλά με ασφάλεια γιορτάζεται η Μάχη της Κρήτης

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Διά ζώσης αλλά με ασφάλεια γιορτάζεται η Μάχη της Κρήτης

Την Κυριακή 23 Μαϊου 2021 θα γιορταστεί φέτος η «Μάχη της Κρήτης». Την εκδήλωση συνδιοργάνουν ο Σύλλογος Κρητών «Μίνως» και η ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού.

Για τα 80 χρόνια από την Μάχη θα τελεστεί στις 10 το πρωί  Θεία Λειτουργία και Δοξολογία. Έπειτα θα ακολουθήσει παραδοσιακό κρητικό κέρασμα που θα συνοδεύεται από τους ήχους της κρητικής λύρας, στο προαύλιο του παρεκκλησίου της Μυρτιδιώτισσας.

Είναι η πρώτη εκδήλωση που πραγματοποιείται για φέτος σε ανοιχτό χώρο και η κυρία Νατάσα Αγγελάκη πρόεδρος του συλλόγου τονίζει την ανάγκη της μάσκας και των αποστάσεων.

Με την ευκαιρία της επετείου, σας παραθέτουμε ένα κείμενο, που μας έστειλε η  Προέδρος του Πολιτιστικού Ομίλου Ψυχικού, κυρία Κική Βλουτόγλου. Πρόκειται για απόσπασμα από ομιλία του Υποστράτηγου Κωνσταντίνου Τσιμόγιαννη, το Μάιο του 2012, στην εκδήλωση για τη μάχη της Κρήτης (19-21 Μαΐου 1941), από τον σύλλογο Κρητών «Μίνως» στο Αθλητικό Κέντρο Νέου Ψυχικού.

Η μάχη της Κρήτης

Το γεγονός περιγράφει Γερμανός αξιωματικός και συνέβη στην περιοχή Γαλατά, Χανίων:

Αφηγείται ο Γερμανός:

«Στο λιγοστό φως της ημέρας θυμάμαι που πετάχτηκε σαν αγρίμι μέσα από τους αγκαθωτούς θάμνους, σαν αστραπή, μια λεβεντόκορμη σιλουέτα, στα μαύρα ντυμένη, με ψηλές μπότες και σαρίκι στο κεφάλι, που δίχως καθυστέρηση φύτεψε με το γερμανικό αυτόματο που κρατούσε, πέντε σφαίρες στο στομάχι δύο αξιωματικών.

Πριν προλάβουμε να αντιδράσουμε έπεσε κάτω, γλιστρώντας σαν φίδι μέσα στους θάμνους με δαιμονισμένη ταχύτητα.

Αντιδρώντας γρήγορα τον κυκλώσαμε και προσπαθήσαμε να τον εξουδετερώσουμε. Όταν έφθασα κοντά του, δεν είχε ακόμη πεθάνει. Τα μάτια του ήταν ανοιχτά, κατάμαυρα, λες και φοβέριζε τον ερχομό του θανάτου, όμως όλο σχεδόν το κορμί του ήταν χτυπημένο από τα θραύσματα της χειροβομβίδας. Τον σήκωσα και τον ακούμπησα στην πλάτη του στον κορμό μιας χοντρής ελιάς. Ειλικρινά με είχε συναρπάσει η τακτική που μαχόταν. Θα ήταν περίπου 18 χρονών. Πριν ξεψυχήσει, κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια το στοχασμό μου και χαμογέλασε. Ξαφνιάστηκα. Δεν ξέρω αν χαμογελούσε σε μένα ή στο θάνατο που φτερούγιζε για να τον πάρει… Σήκωσε με κόπο το δεξί του χέρι, πήρε από το λαιμό του ένα σταυρό που κρεμόταν, τον φίλησε κι έγειρε το κεφάλι πλάγια, ξεψυχώντας με καρφωμένο στα χείλη τούτο το χαμόγελο.

Όμως η έκπληξή μου έμελλε να κορυφωθεί όταν, τραβώντας το σαρίκι του για να τον ξαπλώσω χάμω, ξεχύθηκαν από το κεφάλι του μισό μέτρο κατάμαυρα μαλλιά. Τότε κατάλαβα πως ήταν γυναίκα. Βουβάθηκα. Ήταν κάτι που δεν το περίμενα. Ένοιωσα στο λαιμό μου έναν κόμπο να με πνίγει.

Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι η μοίρα των αλεξιπτωτιστών θα ήταν πολύ δύσκολη στην Κρήτη».

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις