Σχόλια 22 Δεκεμβρίου 2020

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχόλια 22 Δεκεμβρίου 2020

Γράφει η Πέλλη Ζωγοπούλου

Λοιπόν, δυο συμβούλια κοντά-κοντά κι αν έκλεινε η εφημερίδα δυο μέρες μετά θα  γινόντουσαν κι άλλα δύο κι έχουμε και τον απολογισμό πεπραγμένων της χρονιάς που τελειώνει, τρία στο σύνολο∙  αν δεν προκύψει κάτι έκτακτο. Τέλος χρονιάς βλέπετε… κι οι λογαριασμοί κλείνουν, τα έτη θεωρούνται παρελθόντα και η ζωή ό,τι και να συμβαίνει προχωράει. Έτσι είναι αυτά. Κι εμείς στωικά ή επαναστατικά, γκρινιάρικα ή καλοδιάθετα απλά ακλουθούμε… Έτσι είναι αυτά.

Και μια κι ο έλεγχος που ασκούμε στα όσα συμβαίνουν είναι από ελάχιστος έως καθόλου, ας αρκεστούμε να ανταλλάξουμε ευχές από καρδιάς. Από εμάς  για σας, λοιπόν -με όλη μας την εκτίμηση, ευχές για:

Χρόνια πολλά και Υγεία, Υγεία, Υγεία σε όλους και καλή τύχη!

 

Οι ανταγωνιστές…

Και πριν αρχίσουμε να σχολιάζουμε να πούμε ότι και στα δυο τελευταία συμβούλια πρυτάνευσε η λογική, η συναίνεση, η ευγένεια, ο πολιτικός πολιτισμός, όπως και να τον ερμηνεύουμε, και…

Και μετά συνήλθαμε και επανήλθαμε απότομα στην πραγματικότητα του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού. Που, μεταξύ μας, δεν είναι ούτε χειρότερη από άλλους Δήμους, ούτε η ιδανική, φυσικά.  Ανταγωνιστική, όμως, είναι σίγουρα! Όπου η νυν αντιπολίτευση και πρώην διοίκηση έχει ξεκινήσει ένα ανένδοτο αγώνα επικράτησης των δικών της απόψεων… Κι όπου σε κάθε έργο που γίνεται ή πρόκειται να  γίνει η επωδός είναι ίδια και απαράλλαχτη, δηλαδή λένε: βρήκατε μελέτες έτοιμες, πατήσατε πάνω και το υλοποιείτε!

Ε, και; Έτσι πρέπει να κάνουν, τουτέστιν να συνεχίσουν οι επόμενοι από εκεί που το άφησαν οι προηγούμενοι. Όπως σωστά το τόνισε κι ο κύριος  Ζερβός. Στο κάτω-κάτω αυτό σημαίνει συνέχεια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Αυτοί βέβαια δεν το λένε έτσι, κι οι άλλοι της διοίκησης λέξη δεν αφήνουν να πέσει κάτω! Και με το δίκιο τους,  καθότι μελέτες ώριμες δε βρήκανε∙ σχέδια επί σχεδίων βρήκανε και για πολλά από αυτά, όπως ο Παιδικός Κήπος Πικιώνη, της τελευταίας στιγμής! Αλήθεια. Κι όπου τρέχει ο Δημήτρης Γαλάνης να προλάβει προθεσμίες, να τα ολοκληρώσει και να επιτύχει την ένταξή τους  σε χρηματοδοτικά προγράμματα.

Κι έρχεται και η συζήτηση του Προϋπολογισμού και εκεί… να σας είχα! Θα το διασκεδάζατε, ομολογουμένως.  Πλασματικό και φουσκωμένο τον χαρακτηρίζει ο Παντελής  Ξυριδάκης και δηλώνει ότι λυπάται πολύ, αλλά η διοίκηση έχει εγκλωβιστεί σε λάθος κινήσεις κι έχει φουσκώσει ανάλογα και το Τεχνικό Πρόγραμμα. Και ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων!

Γιατί γίνονται όλα αυτά; Μα για το έργο ομβρίων της Φιλοθέης -κόστους 3,5 εκατομμυρίων ευρώ,  που έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα της Περιφέρειας,  από το Περιφερειακό Συμβούλιο κατά άμεση προτεραιότητα, το Σεπτέμβριο που μας πέρασε κι όπου η σημερινή διοίκηση Γαλάνη το ενέγραψε τόσο στο Τεχνικό της Πρόγραμμα, όσο και στον Προϋπολογισμό.

Και από εκεί ξεκινάνε οι αντιδράσεις∙ όχι, δεν έπρεπε να το εγγράψατε! Γιατί; Πολύ καλά κάναμε! Σκεφτείτε να έρθει η Περιφέρεια να δώσει τα χρήματα και να σκοντάψει στο ότι δεν το έχουμε εγγράψει; Και πάνε λέγοντας κι οι δύο…

Θα πρότεινα να περιμένουμε να δούμε αν θα χρηματοδοτηθεί το έργο και τότε να μιλήσουν. Αλλά μάλλον δε γίνεται, καθώς η συγκεκριμένη τακτική προϋποθέτει υπομονή και σύνεση, προσόντα που τουλάχιστον η μείζων αντιπολίτευση δεν διαθέτει! Γιατί; Γιατί αφού είδαν ότι ο Δημήτρης Γαλάνης στατικός δεν είναι -τρέχει, πιέζει, διεκδικεί και τα καταφέρνει όπως στην περίπτωση Πικιώνη- τι κάθονται και λένε;

Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά αρχίζοντας την τοποθέτησή του ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης δηλώνει ότι αυτός και η παράταξή του έχουν προσφέρει τεράστια στήριξη στη διοίκηση… Ναι, για να το λένε… αλλά εμείς γιατί δεν την είδαμε;

 

Ο αντίλογος

Υπάρχει; Σιγά που δεν θα υπήρχε! Ποιος αντέχει να του τορπιλίζουν τις προσπάθειες, να ισοπεδώνουν τις διεκδικήσεις του  και να μη μιλάει; Γίνεται; Όχι! –βέβαια.

«Έχετε διαλέξει το δρόμο στείρας αντιπαράθεσης», δηλώνει ο Δημήτρης Γαλάνης. «Είσαστε συνηθισμένοι στην προηγούμενη κατάσταση ακινησίας!».

Εντάξει, καλά τα λέει και μεταξύ μας λίγα λέει… Ξεσπάει, βέβαια, στη συνέχεια, ειδικά όταν ακούει ότι τις ασφαλτοστρώσεις του έτους 2018 δεν πρόλαβαν να τις κάνουν οι προηγούμενοι, αλλά εν πάση περιπτώσει έτοιμες τις βρήκαν οι επόμενοι!

«Πώς τολμάτε να το λέτε; Απλά δεν τις κάνατε! Τις βρήκα εγώ και τις έκανα μπαμ-μπαμ σε επτά μήνες, μέσα! Με χλευάζετε, δεν με στηρίζετε»!

Αυτό είναι στο περίπου το κλίμα των τελευταίων συνεδριάσεων… Δεν ξέρω αν σας έδωσα να το καταλάβετε. Συνεχίζουμε, όμως.

 

Το στυλάκι!

Ολίγον αφ’ υψηλού, πολύ μπλαζέ, εντελώς συγκαταβατικό, ελαφρώς δεν συγχρωτιζόμαστε με κανέναν, ειδικώς εμείς είμαστε κι άλλοι δεν είναι  και γενικώς…  όπως ήταν πάντα!

Για ποιους το λέω; Χαχαχα! Φίλτατοι αναγνώστες, αν δεν καταλάβατε περισσότερες εξηγήσεις δεν μπορώ να δώσω! Ας συνεχίσουμε, όμως.

 

Οι δικαιολογίες

Και επικαλείται ο Παντελής Ξυριδάκης την δεκαετή κοινωνικοοικονομική κρίση και υπενθυμίζει την πενταετία ΣΥΡΙΖΑ -ήθελα να ‘ξερα τι του έφταιξε… και δεν το λέω ξεκάρφωτα, παρακάτω θα σας το εξηγήσω- και μας ξεκαθαρίζει ότι με τόσο εχθρικό κλίμα, ως προς τις επενδύσεις και τις χρηματοδοτήσεις, έργο δε γινόταν!

Και αντιλέγει ο Δημήτρης Γαλάνης ότι χειρότερη περίοδος από τα επαναλαμβανόμενα lock down και τον αποδεκατισμό της δημόσιας διοίκησης, λόγω κορωνοϊού και ειδικών καταστάσεων δεν υπάρχει! Κι όμως έργο έκανε!

 

Η εξαίρεση

Και να κάνουμε ένα διαφορετικό σχόλιο, πριν συνεχίσουμε με τον ποταμό των αντιπαραθέσεων.

Λοιπόν, ένα χρόνο και δυο-τρεις μήνες με το νέο σχήμα διοίκησης και μπορούμε να πούμε ότι ο Νίκος Κανελλάκης αρχηγός της Ενωμένης Δημαρχία Πολιτών υπήρξε άψογος∙  όχι μόνο ως προς τις τοποθετήσεις του –που διακρίνονταν πάντα για τη λογική τους, αλλά και ως προς τη συμπεριφορά του και δη ως προς τον πολιτικό πολιτισμό που επέδειξε. Πάντα ήρεμος και μετριοπαθής, επεξηγηματικός, αλλά και σταθερός συνάμα και κάθετος όπου δει και χρειάζονταν. Και για να μην ξεχνιόμαστε και υποστηρικτικός προς τη δημοτική αρχή, της έδωσε την ευκαιρία να κάνει έργο και να επιδείξει τη δυναμική της. Και είναι σπουδαίο αυτό.

Οπότε, δεδομένων συνθηκών και συμπεριφορών θα μπορούσε η διοίκηση, τουλάχιστον ως προς το Τεχνικό Πρόγραμμα, να στρώσει τραπέζι διαλόγου με καλεσμένο τον κύριο Κανελλάκη, που είναι και πολιτικός μηχανικός κι εκπροσωπεί την παράταξη του Δημήτρη Μαναού –που αν μη τι άλλο γνωρίζει για το Ψυχικό όσα κανείς!

Μπορούσε, δηλαδή, να συζητήσει, να ακούσει τις προτάσεις τους και να υιοθετήσει έστω και μία.

Έτσι, γιατί ευρύτερες συναινέσεις επιτυγχάνονται και με την ελάσσονα αντιπολίτευση!

 

Αυτοί πώς τα κατάφεραν;

Την απορία την έχω, πώς να το κάνουμε; Δηλαδή εν μέσω μνημονίων και κρίσης πως κάποιοι Δήμοι κατάφεραν να κάνουν έργα και μάλιστα εξαιρετικά. Πώς;

Δεν ξέρω, αλλά με μια πρόχειρη περιήγηση στο διαδίκτυο διαπιστώνουμε πως και στο Γαλάτσι έγιναν έργα την επίμαχη περίοδο –Ανάπλαση Λεωφόρου Βεΐκου, Ανάπλαση νησίδας Πρωτοπαπαδάκη, αγοράστηκε οικόπεδο για βρεφονηπιακό σταθμό.

Ρίχνουμε μια ματιά και στο Δήμο Γλυφάδας και βλέπουμε ότι την περίοδο 2014-2019 υλοποιήθηκε ένα μεγάλο έργο υποδομών, όπως το νέο Κοιμητήριο, αναπλάσεις πλατειών, δρόμων, πεζοδρομίων, αναμόρφωση της παραλίας –πήρε τρεις γαλάζιες σημαίες-  δεκάδες παιδικές χαρές, ριζική αναμόρφωση του κινηματοθέατρου Μελίνα Μερκούρη, τρεις ολοκαίνουργιοι Παιδικοί Σταθμοί και για πρώτη φορά αποκτάει και δωρεάν Δημοτική Συγκοινωνία!

Πάμε μέχρι το Περιστέρι και βλέπουμε τη μεγάλη βιοκλιματική αλλαγή στην περιοχή του Αγίου Ιερόθεου, δύο έργα ύψους πέντε εκατομμυρίων ευρώ για  βελτίωση λειτουργικότητας οδικού δικτύου, κολυμβητήριο, νέα κλειστά γήπεδα, Παιδικοί Σταθμοί, δημιουργία νέων πλατειών κ.λπ.

Στρέφουμε το κεφάλι αριστερά και βλέπουμε το Δήμο Παπάγου Χολαργού και την ανάπλαση της πλατείας Εθνικής Αντίστασης που κόστισε καμιά επτακοσαριά  χιλιάδες ευρώ και βάλτε, την αναβάθμιση σχολικού συγκροτήματος με κόστος κοντά δύο εκατομμύρια ευρώ. Και άλλα πολλά ακόμα σε άλλους Δήμους. Εμείς έτσι σταχυολογήσαμε μερικές περιπτώσεις και να ξέρετε: τα περισσότερα χρηματοδοτούμενα από την Περιφέρεια.

Αυτοί, λοιπόν, πώς τα κατάφεραν; Οι συνθήκες οι ίδιες, εξυπακούεται.

Θα εικάσω ότι σίγουρα τα διεκδίκησαν με συνεχείς πιέσεις, υπομνήσεις, επισκέψεις κι ακόμα πιο σίγουρα… μέλι θα έσταζε το στόμα τους όταν τα ζητούσαν! Κανείς δήμαρχος από τους διεκδικήσαντες και κανείς αντιδήμαρχός τους δεν πήρε ύφος χιλίων καρδιναλίων και δεν πήγε με τουπέ και στυλάκι να τσακωθεί και να βριστεί με τους Αντιπεριφερειάρχες! Κι ύστερα να τους φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ!

 Για να μη συζητήσουμε πόσες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ δόθηκαν από το Πράσινο Ταμείο για να αγοραστούν οικόπεδα, τη στιγμή που εμείς δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε ούτε ένα από όσα επί έτη διεκδικούσαν οι προηγούμενοι Δήμοι!

Και για να τελειώνουμε, έργο γίνεται μόνο όταν διεκδικεί κανείς! Κι όταν σηκώνεται από την καρέκλα του και τρέχει! Νυχθημερόν αν χρειαστεί και για όσο χρειαστεί! Διαφορετικά χάνει και τα όσα έχει!

Το «πέσε μήλο να σε φάω» δεν ισχύει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το ξαναείπαμε. Αφήστε που μέχρι να πέσει έχει σαπίσει…

 

Βρέθηκε η αιτία

Μια βλάβη στο δίκτυο ύδρευσης, που πήρε οκτώ με δέκα χρόνια για να την ανακαλύψουν, ήταν η αιτία για το υποτονικό και καχεκτικό πράσινο που βλέπαμε στην περιοχή πέριξ της Αγίας Σοφίας. Γιατί, όπως κι να το κάνουμε πότισμα με βυτιοφόρο δεν φτουράει!

Να θυμίσουμε, όμως, πως ήταν η περιοχή όταν παραδόθηκε, ατυχώς, στα χέρια του Καλλικρατικού Δήμου. Αρχικά καταπράσινη, θαλερή, πανέμορφη∙ το παραδέχονται και οι Ψυχικιώτες φίλοι που την καταθαύμαζαν όταν πρωτοήρθαν το 2010.

Δευτερότερα απέπνεε ένα άλλο αέρα, είχε ένα άνοιγμα στο φως, μια αύρα ελευθερίας..  καθότι υπήρχε πάντα η υπόσχεση της απόκτησης των ελεύθερων χώρων. Που λάθος κινήσεις μας τη στέρησαν!

Πάμε, όμως, παρακάτω. Λοιπόν, στην πάροδο των χρόνων το πράσινο κατέρρεε και κανείς δεν το έπαιρνε στα σοβαρά. Και γιατί να ασχοληθούν εξάλλου; Μήπως ήταν έξω από το σπίτι τους; Κι όχι δε γίνομαι κακιά, αγανακτισμένη είμαι. Τέλος πάντων, η έλλειψη συστηματικού ποτίσματος ήταν η αιτία –που επιτυγχάνεται μόνο με το αυτόματο πότισμα.

Αλλά αυτό δε γινόταν, καθώς υπήρχε διακοπή άρδευσης από τις γεωτρήσεις του Δήμου, εξ αιτίας μιας βλάβης του συστήματος από έργα που έγινα πριν από μια περίπου δεκαετία στην οδό Μακρυγιάνη. Και φυσικά, κανείς επί τόσα χρόνια δεν ενδιαφέρθηκε να τη βρει. Και γιατί εξάλλου;  Φέτος την ανακάλυψε η Ελένη Ζέππου η Αντιδήμαρχος Πρασίνου ενημέρωσε τον κύριο Φωτιάδη και  την Τεχνική Υπηρεσία και το πρόβλημα διορθώθηκε. Κι έτσι θα ξαναπρασινίσει η περιοχή. Και όχι δεν είναι ήσσονος σημασίας! Αφήστε που τέτοιου είδους αδιαφορίες και παραλείψεις, γενικότερες νοοτροπίες καταδεικνύουν!

 

Ο.Τ 137 και συμπαρομαρτούντα!

Και να άλλη μια περίπτωση, στο Ψυχικό, όπου εξαιτίας ολιγωριών, όπως ειπώθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο κινδύνευσε ένας ακόμα ελεύθερος χώρος.

Αλλά και άλλη μια περίπτωση όπου η Συμμαχία Πολιτών δεν το βάζει κάτω και…  στριφογυριστά αποδεικνύει ότι όλα ήταν έργο δικό της!

Λέει, λοιπόν, ο κύριος Μαζαράκης: «η εξέλιξη δεν είναι σαφώς και η καλύτερη, ωστόσο, οι χειρισμοί του παρελθόντος έδωσαν την δυνατότητα να μιλάμε για την απένταξη σήμερα. Χειριστήκαμε την κατάσταση αμυνόμενοι γιατί στην συγκεκριμένη στιγμή έπρεπε να είμαστε αμυνόμενοι»!

Νάτο και πάλι το επιχείρημα! Όμως ο Δημήτρης Γαλάνης δεν το άφησε έτσι… απάντησε. Λογικά, δεν έπρεπε να δώσει σημασία, όπως δεν έδωσαν και οι επόμενοι ομιλητές, αλλά δεν ήταν κι εύκολο. Είπε, λοιπόν: το 1992 και το 2016 οι αποφάσεις του ΣτΕ  έδιναν τη δυνατότητα να κάνουμε την απένταξη. Γιατί δεν το κάνατε; Δώστε μου μια λογική απάντηση! Δώστε έστω στον κόσμο του Ψυχικού! Γιατί αφήσατε αυτό το οικόπεδο να σούρνεται  επί χρόνια έτσι; Σήμερα, κινδυνεύσαμε να το χάσουμε, καθώς άλλαξε ο νόμος!

Τι συνέβη; Το εν λόγω Οικοδομικό Τετράγωνο (Ο.Τ) διεκδικεί ο Κέκροπας, αν δεν απατώμαι μάλιστα, το έχει εγγράψει και στο κτηματολόγιο ως δικό του. Με δικαστήρια και διεκδικήσεις κύλησαν οι δεκαετίες χωρίς να βρεθεί άκρη και λύση.  Εν τω μεταξύ αλλάζει ο νόμος περί απαλλοτριώσεων και η εταιρεία ξεσηκώνεται να πάρει το οικόπεδο. Και τι έγινε;

Για πρώτη φορά επιχειρείτε μια διαφορετική προσέγγιση. Από αμυνόμενοι –που στην πράξη δεν απέδωσε, γίνανε επισπεύδοντες, ως είπε ο Δήμαρχος και αντί να ασχολούνται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και ποιος έχει τι, ζητάνε βάσει στοιχείων την απένταξη του χώρου από το Ρυμοτομικό Σχέδιο Ψυχικού! Ας είναι όποιου θέλει, Κέκροπα ή Δήμου, αρκεί αν μην οικοδομηθεί ποτέ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις