Η αλληλεγγύη στο πρόσωπό τους

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Η αλληλεγγύη στο πρόσωπό τους

 

Ο Άρης Φασιλάκης και η Ξένια Σιγάλα είναι και οι δύο σύμβουλοι της Κοινότητας του Νέου Ψυχικού, που από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε το πρόβλημα του κορονοιού και του εγκλεισμού στη χώρα μας, έδρασαν εθελοντικά, καθημερινά, με αγάπη και προσφορά προς τον συνάνθρωπό τους.

Εκλέχθηκαν το 2019 για πρώτη φορά στο κοινοτικό συμβούλιο του Νέου Ψυχικού με μοναδικό σκοπό την αγάπη για τον τόπο τους. Η Ξένια είναι εργαζόμενη μητέρα δυο μικρών κοριτσιών και ο Άρης επίσης εργαζόμενος έχοντας την φροντίδα του πατέρα του.

Τον περασμένο Μάρτιο, κατά τη δύσκολη περίοδο του πρώτου εγκλεισμού βρέθηκαν και οι δύο σε αναστολή εργασίας. Παράλληλα την ίδια εποχή οι ανάγκες των κατοίκων αυξήθηκαν κατακόρυφα. «Τότε δέσαμε ως ομάδα και αποφασίσαμε να δράσουμε υπέρ των όσων μας είχαν ορίσει οι δημότες του Νέου Ψυχικού. Δηλαδή, να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας. Ξεκινούσαμε κάθε πρωί με την ίδια πάντα διαδρομή: το κοινωνικό μας παντοπωλείο. Εκεί, πάντα με την καθοδήγηση της κοινωνικής μας λειτουργού κυρίας Όλγας Μυλωνοπούλου και της Αντιδημάρχου Πρόνοιας κυρίας Γκιζελή, μοιράζαμε φαγητό σε ηλικιωμένους και μοναχικούς ανθρώπους. Εμείς οι δύο είχαμε αναλάβει 10-15 σπίτια στο Νέο Ψυχικό όπου οι ανάγκες είναι πολύ περισσότερες από ότι στις άλλες δύο κοινότητες. Εκεί το κοινωνικό έργο το ανέλαβαν άλλες ομάδες ανθρώπων. Γιατί πολλοί βοήθησαν. Απλά εμείς είμαστε κάθε μέρα καθ’ όλη την διάρκεια της 3μηνης καραντίνας. Και να σας πώ; Μας έμεινε κουσούρι! Τον αγαπήσαμε τον εθελοντισμό! Έκτοτε αγωνιούμε για το πότε θα μας χρειαστούν. Πολλές φορές παίρνουμε και τηλέφωνο και δηλώνουμε παρουσία. Σήμερα δηλώνουμε παρών στην διανομή τροφίμων τα Χριστούγεννα, αλλά και στο νέο πρόγραμμα της βιβλιοθήκης «παράδοση βιβλίων κατ’ οίκον».

Να σημειώσουμε ότι ο Άρης βρίσκεται ακόμα σε αναστολή ενώ η Ξένια από τον περασμένο Μάιο εργάζεται κανονικά. Σπίτι, παιδιά, εργασία, υποχρεώσεις, η Ξένια κοιμάται μόλις πέντε ώρες την ημέρα. Δεν πτοούνται όμως!

Συνεχίζουν και οι δύο με ένα στόμα: «Οι άνθρωποι μας περίμεναν στην πόρτα με ένα μεγάλο χαμόγελο και με πολλή αγάπη. Σκεφτείτε ότι για πολλούς από αυτούς ήμασταν η μόνη επαφή που είχαν εκείνο τον καιρό. Το πρόγραμμα επισίτισης φάνηκε πολύ χρήσιμο. Οι ηλικιωμένοι δεν έχουν πολλές φορές τα κουράγια να μαγειρέψουν, να ψωνίσουν και να καθαρίσουν, το έτοιμο γεύμα τους βγάζει από το κόπο. Κάποιοι είχαν αγωνία, αν θα συνεχιστεί και για πόσο. Πολλοί δεν μας άφηναν να φύγουμε. Μας έδιναν καραμέλες, επέμεναν να μας προσφέρουν έστω και ένα ποτήρι νερό και κάποιοι ενθουσιαζόντουσαν τόσο πολύ από την ανθρώπινη παρουσία που μας έλεγαν να μπούμε και μέσα να τους κάνουμε συντροφιά».

Και τελειώνουν με το εξής συγκλονιστικό: «Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στο Νέο Ψυχικό. Μέχρι τον Μάρτιο δεν είχαμε ποτέ φανταστεί ότι υπάρχουν δίπλα μας, στα 500 μέτρα από το σπίτι μας, άνθρωποι που ζούνε σε τόση φτώχεια και χρίζουν επισιτιστικής βοήθειας. Η Πρόνοια, το Κοινωνικό Παντοπωλείο, η ενασχόλησή μας σ’ αυτόν το τομέα, μας άλλαξε, μας προβλημάτισε, μας σοκάρισε, μας ευαισθητοποίησε περισσότερο. Η προσφορά πλέον έχει γίνει συνείδηση και τρόπος ζωής για εμάς».

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις