Σχόλια 2 Οκτωβρίου 2020

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχόλια 2 Οκτωβρίου 2020

Μήπως δεν ιδρώνει τ’ αυτί μας;

Δηλαδή, μήπως είμαστε κραυγαλέα αδιάφοροι κι εγωιστές σε ό,τι δεν μας αφορά; Μήπως βλέπουμε ή δεν βλέπουμε τι συμβαίνει γύρω μας, αλλά κι όταν βλέπουμε αδυνατούμε να κάνουμε τον ανάλογο συνειρμό;

Δεν ξέρω, αλλά περιστατικό που συνέβη στην είσοδο του Δημαρχείου, της οδού Μαραθωνοδρόμου, μας γέμισε ερωτηματικά για όσους αρμόδιους και μη, δυο χρόνια τώρα,  μπαινοβγαίνουν από την κυρία είσοδο και δεν αναρωτιούνται πώς το καλό θα μπει ένα άτομο με ειδικές ανάγκες που κάθεται σε αμαξίδιο. Αλλά και για αυτούς που έφτιαξαν το εξωτερικό ασανσέρ και δεν προνόησαν για μια ράμπα στο πεζοδρόμιο. Και βέβαια και για εμάς –την εφημερίδα και τη στήλη εννοούμε-  που χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε το περιστατικό γα να αναρωτηθούμε. Με φάουλ χρεωνόμαστε όλοι… Αλλά ας έρθουμε στο περιστατικό, στο οποίο υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας η εκδότρια της εφημερίδας.

Συνέβη πριν δέκα περίπου ημέρες, όπου  κύριος σε αναπηρικό αμαξίδιο προσπαθεί να ανέβει από τον δρόμο στο πεζοδρόμιο. Μάταια, δεν τα καταφέρνει. Σπεύδει σε βοήθεια  η κυρία που τον συνοδεύει και προσπαθούν κι οι δυο μαζί. Δεν τα καταφέρνουν. Λίγο μετά τους αντιλαμβάνεται η υπάλληλος της σεκιούριτι του Δήμου και τρέχει να τους βοηθήσει.  Ούτε κι έτσι τα καταφέρνουν, οπότε και οι δυο κυρίες μαζί βοηθάνε τον κύριο να κατεβεί από το αμαξίδιο, με μύρια ζόρια τον καθίζουν στο πεζοδρόμιο, ανεβάζουν το αμαξίδιο και τέλος με χίλια βάσανα κατάφεραν να τον σηκώσουν και να τον μεταφέρουν και πάλι πάνω στο αμαξίδιο. Αυτό επιγραμματικά περιγράφεται ως η δεκαπεντάλεπτη Οδύσσεια των δυο βημάτων… Τόση είναι η απόσταση από τον δρόμο στο πεζοδρόμιο. Η ψυχική οδύνη, όμως, που τράβηξε ο άνθρωπος επιγραμματικά δεν περιγράφεται… Μήπως, λοιπόν, να μπει μια ράμπα και στα γρήγορα; Έτσι για να μη χάνουν οι άνθρωποι την αξιοπρέπειά τους για δυο βήματα;

Παρεμπιπτόντως, ούτε αν επιχειρήσει κανείς να μπει από την είσοδο του γκαράζ –που δεν έχει υψομετρική διαφορά με το δρόμο και διαθέτει ομαλή πρόσβαση στο πεζοδρόμιο- θα καταφέρει να φθάσει μέχρι την πόρτα του κήπου, καθώς θα πρέπει να περάσει το αμαξίδιο ανάμεσα στη μάντρα και σε μεγάλο δέντρο που είναι φυτεμένο στο πεζοδρόμιο… Και δεν χωράει.

Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά όπως διαβάσαμε και στο Πρώτο Θέμα, σύμφωνα με κοινοτική οδηγία -που πιέζεται η Αθήνα να δεχθεί, από το 2020 όσα ιδιωτικά και δημόσια κτίρια δεν διαθέτουν πρόσβαση για ΑμεΑ θα θεωρούνται αυθαίρετα!

 

Ο.Τ. 145 στο Ψυχικό

Το οικόπεδο στο Άλσος Αμαδρυάδων στο Ψυχικό, που διεκδικούν Δήμος και Κέκροπας, έδωσε την  ευκαιρία για μια γερή κόντρα μείζονος αντιπολίτευσης και Δημοτικής Αρχής, καθώς το επίμαχο θέμα εξακολουθεί και στο τέλος της τρέχουσας δεκαετίας να αναστατώνει τους ενδιαφερόμενους. Αιτία η απόφαση του ΣΥ.ΠΟ.ΘΑ που είναι αρνητική για το Δήμο… Όχι ότι δεν το ξέρανε,  το ιδιοκτησιακό, αν δεν απατώμαι, έχει κριθεί από το 2019 τον Ιούνιο κι αναγνωρίζει ως ιδιοκτήτη τον Κέκροπα.

Γι αυτό και οι αντιδράσεις της μείζονος αντιπολίτευσης στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο παραξενεύουν… Όπως πληροφορηθήκαμε Αλεξοπούλου και Ξυριδάκης έκαναν κατευθείαν επίθεση στον Δημήτρη Γαλάνη γιατί στη συζήτηση του Συμβουλίου της Αποκεντρωμένης δεν παραβρέθηκε αιρετός, αλλά υπάλληλος της Τεχνικής Υπηρεσίας.

Τώρα το ΣΥ.ΠΟ.ΘΑ, ως ακούστηκε, ειδοποιεί την τελευταία στιγμή –Παρασκευή, λοιπόν,   ενημερώνει με mail-που  εστάλη στη γραμματεία του Δημοτικού Συμβουλίου, ότι θα γίνει συζήτηση τη Δευτέρα. Οπότε τρέχουν και δεν φτάνουν για ενημέρωση. Ψάχνουν τον φάκελο στη Νομική Υπηρεσία του Δήμου και αφού έφεραν τα πάνω-κάτω… τον ανακαλύπτουν τελικά στην Τεχνική!

Ενημερώνονται μέσα στο Σαββατοκύριακο ενδελεχώς και ο Δημήτρης Φωτιάδης ως αιρετός, και η κυρία Σολωμού –η υπάλληλος της Τεχνικής Υπηρεσίας.

Κι εδώ εκφράζει τις ενστάσεις της η κυρία Αλεξοπούλου λέγοντας ότι θα έπρεπε να εκπροσωπηθεί ο Δήμος σε επίπεδο Δημάρχου ή Αντιδημάρχου, τουλάχιστον!

Κι αφρίζει κυριολεκτικά ο Δήμαρχος και τους θυμίζει ότι επί των ημερών τους παρέστη εξωτερικός τεχνικός σύμβουλος που δεν ήταν εξουσιοδοτημένος από το Δήμαρχο και χωρίς απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου. Αφιλοκερδώς πήγε  βέβαια ο κύριος Αναγνωστόπουλος, ως ειπώθηκε, και καλοσύνη του λέμε εμείς, αλλά δεν ήταν ούτε  Δήμαρχος, ούτε Αντιδήμαρχος!

Επιμένει ο Δημήτρης Γαλάνης ότι σούρνονται τα θέματα για χρόνια ολόκληρα και δεν λύθηκαν ποτέ –το συγκεκριμένο για πάνω από είκοσι πέντε, και τονίζει αυστηρά ότι ουδέποτε παρέκλινε από τη γραμμή που χάραξαν για τη διεκδίκηση του Ο.Τ. 145.

Συνεχίζει ο Παντελλής Ξυριδάκης με το γνωστό φλέγμα του λέγοντας -προκλητικά, θα λέγαμε- ότι αν χρειάζεστε βοήθεια δεν έχετε παρά να μας τη ζητήσετε! Κάνετε λάθη λόγω έλλειψης  εμπειρίας…

Και κάπως έτσι συνεχίστηκε η κατάσταση, για μιάμιση περίπου ώρα, χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα. Μεταξύ μας, θα πούμε, ότι σε αυτές τις αψιμαχίες δεν υπάρχουν νικητές και χαμένοι. Όχι, για πολιτικές σκοπιμότητες γίνονται και μάλιστα στην πλειοψηφία τους στοχεύουν στην δημιουργία εντυπώσεων. Μικροπολιτικές; Μμμμ, όπως το πάρετε.

 

Ο λογαριασμός της κατάληψης!

Ένα θρίλερ για ψαγμένους μαθητές Λυκείου; -ίσως, όπως θέλετε το αποκαλείτε, πάντως στο τέλος οι πρωταγωνιστές ήταν μάλλον για να τους κλαίει κανείς, αφού θα κληθούν να πληρώσουν το λογαριασμό για τις ζημιές που υπέστη το σχολείο στη διάρκεια του αγώνα διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους.  Που ούτε λίγο, ούτε πολύ, ως πληροφορηθήκαμε, φθάνει τα 1.500 ευρώ! Ουπς, τσούζει δεόντως το ποσόν! Κι αναρωτιέται κανείς, τόσο ακριβά είναι πια αυτά τα δικαιώματα;

Παρεμπιπτόντως, τελευταία στιγμή μάθαμε το ύψος του λογαριασμού όταν είχε πια σελιδοποιηθεί το μεγαλύτερο μέρος της εφημερίδας.

Λοιπόν, τι έγινε; Ως συνήθως οι μαθητές κάνουν κατάληψη, ως συνήθως μετά από ένα διήμερο συζητάνε με τον Δήμαρχο που αναλαμβάνει, ως συνήθως  επίσης, να ικανοποιήσει όσα αιτήματα άπτονται της αρμοδιότητάς του και να πληρώσει τις υλικές ζημιές που υπέστη το σχολείο.

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά στους μεγάλους αγώνες διεκδίκησης οι υλικές ζημιές ξεπερνάνε τις ηθικές. Κάποτε καίγανε τη μισή Αθήνα.   Δεν μπορεί, κάποιο πρωτόκολλο θα υπάρχει και δεν το ξέρουμε.

Τέλος πάντων, εδώ το σενάριο άλλαξε κι αφού τα συμφωνήσανε την Πέμπτη την Παρασκευή άλλαξαν γνώμη κι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κατάληψη. Εκπαραθύρωσαν και τους μέχρι τότε εκπροσώπους τους και όρισαν νέα τριμελή επιτροπή. Και το Σάββατο για να επικυρώσουν τη συμφωνία έκαναν κι ένα πάρτι… που  η επιτυχία του έκανε το γύρο του Διαδικτύου! Και τη Δευτέρα κλήθηκαν να πληρώσουν το λογαριασμό. Με τις υγείες τους!

 

 

 

 

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις