Τι έγινε πραγματικά την περίοδο της απομόνωσης του covid19, και τι ακολούθησε;

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Τι έγινε πραγματικά την περίοδο της απομόνωσης του covid19, και τι ακολούθησε;

Φωτο: 1

Τα παιδιά βαρέθηκαν,

κατόπιν οργανώθηκαν

και τελικά

επέστρεψαν

στην παιδική τους ηλικία

 

 

 

Ο εγκλεισμός των παιδιών στο σπίτι, δεν συνίσταται από κανέναν γιατρό, παρά μόνο σε περιπτώσεις ασθένειας. Όλες οι υπόλοιπες υποχρεώσεις, ορίζονται αποκλειστικά από τους γονείς. Και είναι οι ίδιοι οι γονείς που αναρωτήθηκαν πως θα επηρεαστεί ο ψυχικός κόσμος των παιδιών τους στο παρόν αλλά και στο μέλλον, μετά από αυτήν  την ιδιότυπη αλλά αναγκαία απομάκρυνση από τις συνήθειες τους, εξαιτίας του covid 19, με επίκεντρο τον εγκλεισμό τους μέσα σε τέσσερις τοίχους.

Φωτο: 2

Σε αυτό το πρώτο διάστημα της απομόνωσης, σημειώθηκαν αρκετά κρούσματα διαταραχών, όπως στο φαγητό, στον ύπνο, στην διάθεση, ακόμα και στην έντονη ανασφάλεια και το στρες, όταν οι γονείς δεν βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς. Και είναι λογικό να αισθάνονται έτσι, γιατί τα παιδιά ή ακόμα και οι έφηβοι, δεν έχουν την λεκτική ωριμότητα να εκφραστούν, και τον ρόλο αυτόν τον αναλαμβάνει το σώμα.

Όταν όμως πέρασε αυτή η πρώτη περίοδος και τα παιδιά βγήκαν στα πάρκα, παρατηρήσαμε πολλές ενδιαφέρουσες αλλαγές. Οι φωτογραφίες μας δεν μπορούν παρά να αποδείξουν τα γραφόμενα.

Φωτο: 3

Για αρχή θα λέγαμε ότι το σπίτι πήρε μία νέα μορφή εξερεύνησης. Είναι αποδεκτό στην σύγχρονη κοινωνία, το παιδί να ασχοληθεί με το κομπιούτερ και να βγάλει από μέσα του το άγχος της ημέρας, παίζοντας παιχνίδια στο ίντερνετ. Σύμφωνα με έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας, πολλά παιδιά βρήκαν πιο ενδιαφέρον να συμμετέχουν σε δραστηριότητες εντός του σπιτιού με τους γονείς, παρά με το «ποντίκι» του υπολογιστή. Παράτησαν σταδιακά τα παιχνίδια του υπολογιστή και άρχισαν να παρακολουθούν μαγειρική ή ακόμα και να βοηθάνε τους γονείς στην δημιουργία του γεύματος. Σε άλλες περιπτώσεις, να μαθαίνουν την ώρα ή την γεωγραφία, ή ακόμα και νέες λέξεις. Η ζωγραφική έπαιξε και αυτή τον δικό της ρόλο. Χρώματα σχέδια και σχήματα. Η ανάγνωση βιβλίων ή η παρακολούθηση μιας ταινίας μαζί με τους γονείς  αποσυμφόρησε πολλές φορές το άγχος.

Φωτο: 4

Και όταν τελικά βγήκαν έξω, είδαμε για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ζωγραφισμένο με κιμωλία στον δρόμο «το κουτσό» και τα κορίτσια να το καταχαίρονται (φωτ 1). Είδαμε οικογένειες να ξαμολιούνται σε καθημερινή βάση για βόλτες με το ποδήλατο (φωτ 2). Είδαμε επιτέλους τα τάπερ να εμφανίζονται για το απαραίτητο σνακ, και όχι τα έτοιμα προϊόντα από το περίπτερο. Είδαμε μια πιο ανθρώπινη εικόνα που νομίζαμε ότι είχε ξεχαστεί. Και όμως. Υπάρχει ακόμα εκεί γραμμένη στο Dna της κάθε μαμάς και του κάθε μπαμπά, όταν οι συνθήκες απαίτησαν να έρθει στο προσκήνιο. Σκοπός είναι, να αφήσουμε πίσω μία κακή στιγμή της ανθρωπότητας, αλλά να μην αφήσουμε εμάς και τα παιδιά μας να ξεχάσουμε το δέσιμο και την γνώση που αποκτήθηκε από αυτό.

Σημείωση 1. Μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στην απουσία του ανθρώπου από την φύση, ήταν σαφώς και η επιστροφή των θηλαστικών αλλά και όλων των πλασμάτων της φύσης, που επανακατοίκησαν μέρη του πλανήτη. Όχι μόνο σε μεγάλους αριθμούς (διπλάσιος αριθμός από πετροχελίδονα στην χώρα μας). Όχι μόνο σε μέρη που είχαν να εμφανιστούν δεκαετίες ολόκληρες(δελφίνια στα νερά της Βενετίας), αλλά ακόμα και τα περιστέρια και τα κοτσύφια που ήλθαν να φτιάξουν τις φωλιές τους τόσο κοντά στον άνθρωπο, που σχεδόν μπορούσες να τα ακουμπήσεις (φωτ 3).

 Σημείωση 2. Όποιος καταλάβει που είναι το λάθος στην φωτογραφία 4, είναι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος. Μακάρι η επιστροφή στην… κοινωνικότητα, να μην καταστρέψει την Σημείωση 1.

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις