Καρφιτσώματα

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Καρφιτσώματα

 Γράφει η Πέλλη Ζωγοπούλου

Τι ήτανε κι αυτό που μας βρήκε; Ποιος να μας το ‘λεγε, στις αρχές του χειμώνα, ότι μέχρι την άνοιξη θα ζούσαμε ένα εφιαλτικό σενάριο –που θα θύμιζε κακογυρισμένες αμερικάνικες ταινίες της επόμενης -μετά τις όποιες καταστροφές,  ημέρας;

Και να μας το λέγανε θα καγχάζαμε αδιάφορα –κι απερίσκεπτα, ως θα αποδεικνύονταν στην πράξη! Το ζήσαμε, όμως, κι εμείς κι ολόκληρος ο πλανήτης και δεν τελειώσαμε ακόμα… Η συνέχεια έπεται.

Και φυσικά το φαινόμενο της πανδημίας είχε και τις συνέπειές του… Λογικό, ε; Εμάς, τώρα, αυτές που μας αφορούν ήταν οι επιδράσεις του… στο Δήμο μας!

Υπήρξαν; Αδιαμφισβήτητα! Όλα και όλοι  κινήθηκαν, κινούνται και θα εξακολουθούν να κινούνται, για όσο κρατήσει, στην τροχιά του κορονοϊού!

Και σκίστηκαν να αποδείξουν οι μεν –της διοικούσας παράταξης- ότι μπορούν να τα βγάλουν πέρα, ακόμα κι όταν απρόσμενα μας πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι (θυμίζει Αστερίξ και Γαλάτες, το ξέρω) και οι δε της αντιπολίτευσης να παρακολουθούν με άγρυπνο μάτι και να πηγαινοέρχονται σφυρίζοντας δήθεν αδιάφορα! –(Κι αυτό θυμίζει τους Ρωμαίους του Καίσαρα, κι αυτό το ξέρω).

Οι οπαδοί βέβαια των δε… οργίασαν κυριολεκτικά! Μου είπανε ότι στο F.b.  στάζουν φαρμάκι! Και των μεν, δεν πήγαν πίσω – με εξαίρεση ότι διαθέτουν το αβαντάζ της εξουσίας, οπότε ανά περίπτωση  δύνανται να επιδεικνύουν την ανάλογη μεγαλοψυχία!

Γιατί να το ξέρετε, όλες οι μικρές μάχες της καθημερινότητας του Δήμου μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δίνονται! Όπου όλοι μιλάνε για όλους και για όλα, όπου όλοι έχουν ελεύθερη πρόσβαση και μάλιστα χωρίς λογοκρισία!  Λίγο το ‘χετε;

Αφήστε που η ικανοποίηση έρχεται άμεσα καθώς με ένα κλικ βλέπει κανείς αναρτημένη τη γνώμη του! –αυτό κι αν είναι! Τώρα, ότι αυτή η αμεσότητα είναι και δίκοπο καλοακονισμένο μαχαίρι, κανείς δεν το σκέφτεται! Γιατί το λέω; Μα γιατί ό,τι γράφει κανείς μένει, σωστά; Κι ό,τι γράφεται χωρίς δεύτερη σκέψη γυρίζει, άμα λάχει, και μπούμερανγκ!  –σωστά;

Στο εντελώς ξεκάρφωτο, τώρα, όταν αναζητά κανείς… μέσον, ας πούμε, καλύτερα να έχει πρόσβαση στα γρανάζια του συστήματος, παρά στην κεφαλή! Γιατί; Μα γιατί… τα απανταχού «μεγάλα κεφάλια» κάνουν του κεφαλιού τους, τουτέστιν λένε ναι και μετά το ξεχνάνε! Και κάπως έτσι είναι σα να σου τάζουν -έτσι στον αέρα, μια διαφήμιση και μετά να αδιαφορούν αν την πήρες  ή… -αν δεν σας αρέσει το παράδειγμα, είναι σα να δίνει κανείς μια τηλεοπτική συνέντευξη αξιόλογου χρόνου και να προβάλλεται τελικά για κάποια δευτερόλεπτα σαν οπτική επένδυση του ρεπορτάζ αφού τους κόψανε τα  καλυτερότερα στο μοντάζ!

Όμως ας αφήσουμε τα ξεκάρφωτα κι ας πάμε στο F.b. Τι λέγαμε; Α, ναι ότι εν μέσω κορονοϊού, πολώθηκε το κλίμα και εκτινάχθηκαν οι εντάσεις! Αφήστε που γίναμε και πάρα πολύ ευαίσθητοι! Τι ήτανε, τώρα, αυτό με την Πολιτική προστασία; Είπε εκεί ο Χαρδαλιάς μια κουβέντα για τους Δήμους που παρουσιάζουν δυσανάλογα πολλά κρούσματα σε σχέση με τον πληθυσμό τους και σπεύσαμε να του ζητήσουμε εξηγήσεις! Δηλαδή, σε λεκτική μονομαχία τον καλέσαμε –ευτυχώς που είχε τη λογική να μη σηκώσει το γάντι που πετάχτηκε… Και να μια τεράστια ανάρτηση στο F.b. και να τα «μ’ αρέσει πολύ και καλά του κάναμε!» να ξεπερνάνε την καθημερινή επιτρεπτή δόση… Ε, πόσα likes να αντέξουμε κι εμείς;

Γιατί το λέω; Πάλι ρωτάτε; Γιατί δίκιο είχε ο συμπαθής άνθρωπος! Πώς να το κάνουμε; Εβδομήντα τόσα κρούσματα σε σχέση με τον πληθυσμό μας και αναλογικά με άλλους Δήμους της Επικράτειας είναι πολλά! Είναι! Είναι όμως και λογικό κι αναμενόμενο, καθώς η πλειοψηφία του πληθυσμού –τουλάχιστον των δύο προαστίων μας- κινείται ή ζει μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού και μετέχει και στα –πώς τα λένε; – events;- που γίνονται  από την ντόπια κι αλλοδαπή αφρόκρεμα! –Αυτό, τώρα, σας θυμίζει σαντιγί; Ε;  – πείτε μου ή μόνο εγώ είμαι γλυκατζού;

Τι σου κάνει όμως ο πανικός…; Σε κάνει να στριφογυρίζεις κάπως σαν τη γάτα που κυνηγάει την ουρά της και να γυρίζεις όλη τη μέρα στους δρόμους, καθώς η ανάγκη να ικανοποιήσει κανείς τους δημότες γίνεται επιτακτική  –που μεταξύ μας όλο θέλουν και τελειωμό δεν έχουν τα θέλω τους! Αμάν, πια!

Πράσινο θαλερό και καλοκουρεμένο θέλουνε, και καλοποτισμένο επίσης, δρόμους ασφαλτοστρωμένους θέλουνε,  προσβάσιμα πεζοδρόμια θέλουνε, Παιδικές Χαρές άψογες θέλουνε, αντιμετώπιση του κορονοϊού από το Δήμαρχο θέλουνε, σχολεία πανέτοιμα θέλουνε, Όλα τα θέλουνε! Και τους κακομάθατε πολύ- με όλη όλα αυτά και με τα χατίρια που δεν τους χαλάτε! Και πάνω απ’ όλα με αυτές τις ζωντανές συνομιλίες στο F.b. – όπου οι μαέστροι των χειρισμών κουνάνε προκλητικά το καρότο της επιβράβευσης! Και φυσικά η αντιπολίτευση από πίσω να δηλώνει ανικανοποίητη, γιατί αυτή στον καιρό της τα έκανε όλα καλύτερα κι άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, αφού αυτοί έτσι σε βλέπουν! Κι άντε να τους περιορίσετε, τώρα πια… Πςςς… αδύνατον! -είναι ήδη αργά!

Στην πορεία και για να αντεπεξέλθετε φίλτατοι αγωνιστές του ντόπιου ΟΤΑ, δηλαδή Δήμαρχε και συνεργάτες, θα χρειαστεί να σας κλωνοποιήσουμε!

Αλήθεια με τα μαγαζιά υγειονομικού ενδιαφέροντος τι θα γίνει; Θα τους δώσουμε χώρο να απλωθούν μήπως και σωθεί η κουτσουρεμένη σαιζόν και βγάλουν τουλάχιστον τα έξοδα; Γιατί όλα ανεξαιρέτως –από τις απλές καφετέριες μέχρι τα βραδινά κέντρα διασκέδασης- δέχθηκαν φέτος διπλό πλήγμα!

Η πρώτη σφαλιάρα δόθηκε το χειμώνα με τον αντικαπνιστικό που τους έκοψε τα εισοδήματα στη μέση κι ο καταιγισμός του ξυλοδαρμού κορυφώθηκε με τον κορονοϊό! Όλα τα ‘χε η Μαριωρή… η πανδημία της έλειπε!

Παρεμπιπτόντως, όταν διαπραγματευόμαστε κάτι σε όποιο επίπεδο φροντίζουμε να κρατάμε και τις ισορροπίες, δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων των χωρών και των λαών. Γιατί μεσογειακός λαός είμαστε με ζέστη εννιά μήνες στους δώδεκα και κλίμα που μας κάνει αράθυμους και παρορμητικούς. Και πολύ διαφέρουμε από τους κεντροβόρειοευρωπαίους –που και πολύ παγωμένοι είναι και δεν καπνίζουν και πολύ, αλλά πίνουν σα νεροφίδες! Κάθε μέρα και με όλους τους καιρούς!

Και εντάξει το τσιγάρο σκοτώνει κι εγώ δεν το στηρίζω, καθώς δεν καπνίζω πλέον, και με ενοχλεί όταν οι άλλοι καπνίζουν –βρε, πώς αλλάζουν οι καιροί!-  αλλά η ζωή είναι απρόβλεπτη και οι επιπτώσεις των γεγονότων πολλάκις μη αναστρέψιμες! Άντε τώρα να συνεφέρει  κανείς  την  «βαριά βιομηχανία» του καφέ και της διασκέδασης…. Και να πω ότι σαν εναλλακτική έχουμε εργοστάσια, επιχειρήσεις, μεγαλοεπενδυτές;  Λίγα και λίγους διαθέτουμε∙ ίσα  για να καλύπτονται οι καθημερινές και πιεστικές ανάγκες –και για να δουλέψει κανείς σε αυτά ισχύει τα μέσον που λέγαμε πιο πάνω –όπου καλύτερα να γνωρίζεις τον υπάλληλο, παρά να βάζεις τον πολιτικό σα μέσον!

Τώρα η στήλη αναλωθήκε και με τo F.b. και με τα όσα συμβαίνουν γύρω  μας, αλλά τι να γίνει; Ο Δήμος λειτουργεί κεκλεισμένων των θυρών, δημοτικά συμβούλια γίνονται με τηλεδιασκέψεις –σημειώστε ότι σε άλλους Δήμους που δεν τα καταφέρνουν με τη σύγχρονη τεχνολογία γίνονται δια περιφοράς, τουστέστιν: τηλεφωνικά!

Οπότε, αφήσαμε τα Δημοτικά Σχόλια και στραφήκαμε στα… καρφιτσώματα; Ωραία δεν είναι;  Όπως και να ‘χει με βοηθούν να διατηρώ τον τίτλο της ξινής…  – που, πιστέψτε με, προσφέρει άπειρα πλεονεκτήματα!

 

 

 

 

 

 

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις