Ένας άνθρωπος μια εθνική ιστορία…

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Ένας άνθρωπος μια εθνική ιστορία…

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη που έδωσε ο Μανώλης Γλέζος στον συντάκτη μας Νίκο Γκαρόζη στις 26 Μαρτίου 2010

Συνέντευξη με τον αγωνιστή-σύμβολο της Δημοκρατίας και κάτοικο του Νέου Ψυχικού, Μανόλη Γλέζο

Ένας άνθρωπος μια εθνική ιστορία…

 

Όταν έχει ένας δημοσιογράφος την τύχη και την τιμή να συνομιλεί με τον ιστορικό αγωνιστή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα Μανόλη Γλέζο, βρίσκεται σε ένα ευχάριστο δίλημμα∙ δεν ξέρει τι να προτάξει στα ερωτήματα που θα του θέσει, αφού όλη η ζωή του ζωντανού μύθου της Αριστεράς βρίθει από ξεχωριστές πράξεις, στιγμές και ενέργειες συνυφασμένες με μεγάλα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα από τη δεκαετία του 1930 μέχρι και τις μέρες μας. Το πρώτο από αυτά είναι, αναμφίβολα το ηρωϊκό, με όλη τη σημασία της λέξης, κατόρθωμα, της υποστολής της γερμανικής σημαίας από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, από τον ίδιο και το συναγωνιστή του Απόστολο Σάντα τη νύχτα της 30ης Μαΐου του 1941 κάτω από τη μύτη των κατακτητών∙ πράξη που έπληξε την αλαζονική υπεροψία των ναζί  και τόνωσε το πατριωτικό φρόνημα και την διάθεση για αντίσταση στον ελληνικό λαό.

Το περιστατικό µε τα χηµικά στη Βουλή και ο ρόλος της αστυνοµίας   

Βρεθήκαµε ένα πρωϊνό του Μάρτη στο σπίτι του, κοντά στην πλατεία Ελευθερίας αφού είναι κάτοικος του Νέου Ψυχικού-διαµένει εδώ από το 1986, µε ένα διάλειμμα από το 1993 έως το 2000. Αφορµή στάθηκε το θλιβερό και απαράδεκτο συµβάν της σύγκρουσης µε τα αστυνοµικά όργανα στο συλλαλητήριο της ΓΣΕΕ και της Α∆Ε∆Υ προ µηνός και η αψυχολόγητη ενέργεια νεαρού αστυνοµικού των ΜΑΤ που ψέκασε µε χηµικά στο πρόσωπο τον Γλέζο.

Ξεκινήσαµε τη συζήτησή µας από αυτό το περιστατικό, θέλοντας να το θίξουµε ακροθιγώς και όχι να επεκταθούµε αφού όλα έχουν ειπωθεί και από τις δυο πλευρές, τόσο της αστυνοµίας όσο και του κυρίου Γλέζου.

«Εκείνη την ηµέρα έδωσα το ‘παρών’ στη συγκέντρωση διαµαρτυρίας, αφού βρίσκοµαι σε όλους τους ειρηνικούς κοινωνικούς αγώνες. Είχα συµµετάσχει στην οµάδα των βουλευτών και του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα που ανέβηκε στον προαύλιο χώρο της Βουλής πάνω από το µνηµείο του «Άγνωστου Στρατιώτη» για να αναρτήσουµε ένα πανό διαµαρτυρίας. Τότε προσπάθησαν να µας αποτρέψουν οι άντρες του φρουραρχείου, αλλά εµείς κατορθώσαµε να σηκώσουµε το πανό. Κατόπιν κατεβήκαµε από την πλαϊνή πλευρά προς το µνηµείο, όπου είδα πως κάποιοι άντρες των ΜΑΤ είχαν ακινητοποιήσει και είχαν ρίξει στο έδαφος έναν νεαρό τον οποίο και είχαν δεµένο πισθάγκωνα. Έσπευσα να διαµαρτυρηθώ στον επικεφαλής των αστυνοµικών και ξαφνικά δεχθήκαµε επίθεση από τα ΜΑΤ και κάποιος που ήταν απέναντί µου µού έριξε χηµικά» θυµάται χωρίς όµως να έχει την παραµικρή διάθεση θυµού ή οργής στο πρόσωπό του ο Μανόλης Γλέζος.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Νοσηλεία, θεραπεία για τα µάτια του από τα χηµικά που δέχθηκε -και τα οποία το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη σκοπεύει πλέον να σταµατήσει να χρησιµοποιεί στις διαδηλώσεις- και µια δηµόσια αντιπαράθεση-αψιµαχία µε τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο, που τον «συµβούλευσε» να µην κατεβαίνει σε πορείες στην ηλικία που βρίσκεται!

«Ο αστυνοµικός που έκανε αυτή την λανθασµένη ενέργεια ήρθε στο σπίτι µου και µου ζήτησε συγνώµη. Μου είπε πως φοβήθηκε εκείνη την ώρα. Μου ζήτησε συγνώµη και την αποδέχθηκα. Ωστόσο δεν θεωρώ πως το θέµα έχει λήξει από πολιτικής άποψης. Το ζήτηµα που πρέπει να εξεταστεί και να απασχολήσει το κράτος και την κοινωνία είναι ο ρόλος της αστυνοµίας, η νοοτροπία και η φιλοσοφία δράσης της, ο επανακαθορισµός της αποστολής της εν γένει και βέβαια η απαγόρευση, επιτέλους, της χρήσης χηµικών στις πορείες, τις συγκεντρώσεις, τις διαδηλώσεις, πόσω µάλλον των εργαζοµένων που διεκδικούν τα βασικά εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώµατά τους» µας λέει µε αποφασιστικό και µαχητικό τόνο στη φωνή ο κύριος Γλέζος. Αλλά αρκετά µας απασχόλησε το προαναφερθέν συµβάν. Η κουβέντα µας επεκτάθηκε και σε άλλα ενδιαφέροντα µονοπάτια, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση και η πολιτική κατάσταση της χώρας…

Οι γερµανικές επανορθώσεις και άλλες οφειλές των Γερµανών προς την Ελλάδα

Ο Μανόλης Γλέζος είναι και ενεργό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα που διεκδικεί εδώ και χρόνια την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων της Γερμανίας προς την κατεχόμενη, τα χρόνια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, Ελλάδα. Εκτός αυτού, όμως το συμβούλιο σε συνεργασία και με μέλη της γερμανικής Βουλής που έχουν εκδώσει αναλόγου περιεχομένου ψήφισμα, ζητά από την καγκελάριο Μέρκελ και το γερμανικό κράτος να επιστρέψουν το κατοχικό δάνειο που οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής υποχρέωσαν  την χώρα μας να τους χορηγήσει, την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που αφαίρεσαν οι κατακτητές κατά την παραμονή τους εδώ.

«Λαϊκή, άμεση Δημοκρατία στις τοπικές κοινωνίες»

Το πρότυπο της λαϊκής διοίκησης σε επίπεδο τοπικής κοινωνίας εφάρμοσε ο ιστορικός αγωνιστής της Αριστεράς από τη δεκαετία του , 80 στον τόπο καταγωγής του στην κοινότητα Απείρανθος της Νάξου, «στ’ Απεράθου» όπως αποκαλούν τον τόπο τους οι ντόπιοι και οι Ναξιώτες εν γένει. «Ήταν ένα πείραμα εφαρμογής της άμεσης Δημοκρατίας στους καιρούς μας. Βέβαια η λαϊκή Δημοκρατία υπήρξε σε διάφορες μορφές από την εποχή του Ομήρου και κατόπιν στους κλασσικούς χρόνους με την Αγορά του Δήμου στην αρχαία Αθήνα. Μετέπειτα ήρθαν κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας οι κοινότητες των Ελλήνων σε διάφορες περιοχές όπου ανθούσε και άκμαζε το ελληνικό στοιχείο. Εκεί διαμορφώθηκε και εθνική συνείδηση. Οι πρώτες μορφές λαϊκής αυτοδιοίκησης εμφανίστηκαν στην ύστερη ελληνική ιστορία μετά τον σχηματισμό της αποκαλούμενης «κυβέρνησης του βουνού» από τον ΕΑΜ. Υπήρχε τότε σε αρκετές κοινότητες λαϊκή συνέλευση, λαϊκή δικαιοσύνη, οι αποφάσεις της οποίας ήταν δίκαιες, αφού δεν αμφισβητούνταν από τους διαδίκους σχεδόν ποτέ» μα εξιστορεί ο Μανόλης Γλέζος, παρέχοντας μας πολύτιμα «μαθήματα» πολιτικής και αυτοδιοικητικής ιστορίας. Πραγματικά μεγάλη τύχη να συνομιλείς με ανθρώπους του διαμετρήματος και του κοινωνικού και ηθικού αναστήματος του Γλέζου. Η εφαρμογή της λαϊκής τοπικής αυτοδιοίκησης ξεκίνησε στ’ Απεράθου το 1987 και διήρκεσε μέχρι την εφαρμογή του «Καποδίστρια» περίπου μια δεκαετία. «Ήμουν πρόεδρος της κοινότητας για το πρώτο διάστημα περίπου δυο χρόνια, κατόπιν παρέμεινα ως απλό μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου. Ωστόσο το ανώτατο όργανο της κοινότητας ήταν η λαϊκή συνέλευση, εκλεγμένη από τους κατοίκους. Σε αυτήν αναφερόταν  το Κοινοτικό Συμβούλιο, αφού εκτελούσε τις αποφάσεις που λαμβάνονταν εκεί με αυξημένη πλειοψηφία των δυο τρίτων των μελών της. Σήμερα και ενόψει του «Καλλικράτη» έχουμε μαζέψει 1300 υπογραφές από Απεραθιώτες απανταχού ευρισκόμενους που ζητούν τ’ Απεράθου να ξαναγίνει αυτόνομο». Και μια και η κουβέντα ήρθε στο σήμερα ζητήσαμε όπως ήταν αυτονόητο την γνώμη του Μανόλη Γλέζου για το σχέδιο διοικητικής αναδιάρθρωσης της χώρας∙ άλλωστε αναφέρθηκε σε αυτό μιλώντας ως προσκεκλημένος στο πρόσφατο ετήσιο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΚΕ. Από εκεί αλιεύουμε τα κάτωθι αποσπάσματα: «Ο «Καλλικράτης» αφορά στο κράτος κι όχι ευθέως στην τοπική αυτοδιοίκηση. Άρα, έχει να κάνει με την ετεροδιοίκηση, την εντεταλμένη κρατική διοίκηση, κι όχι την αυτοδιοίκηση. Ο ‘Καλλικράτης’ παρουσιάστηκε ως επαναθεμελίωση όχι της αυτοδιοίκησης αλλά του κράτους. Αν αποφασίσαμε να ‘δολοφονήσουμε’ την αυτοδιοίκηση, λοιπόν, δεν έχουμε δικαίωμα να κάνουμε το ίδιο και με την ιστορία του ελληνικού λαού. Απευθύνω (σ.σ στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ) μια πρόσκληση στον συμπατριώτη μου υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση (έχουν κοινή καταγωγή κατά το ήμισυ από την Πάρο). Τ’ Απεράθου να εφαρμόσει την άμεση Δημοκρατία. Ζει και υπάρχει και δείχνει το παράδειγμα αυτό» ανάφερε ο κύριος Γλέζος παρακινώντας την πολιτεία να αποκεντρώσει ουσιαστικά, σύμφωνα με την άποψή του την Αυτοδιοίκηση, αποσπώντας την οριστικά από την εξάρτηση και τον έλεγχο της κεντρικής, κρατικής διοίκησης.

Η γνώμη του για την καθημερινότητα στο Νέο Ψυχικό

Το ίδιο πιστεύει ο Μανόλης Γλέζος πως πρέπει να γίνει, σταδιακά, σε κάθε τοπική κοινωνία και Δήμο ανά την Ελλάδα. Επομένως, δεν ξεφεύγει από τον κανόνα του ιδανικού μοντέλου και το Νέο Ψυχικό∙ «πρέπει να εφαρμοστεί η άμεση Δημοκρατία κι εδώ» μάς λέει. Όσο για την καθημερινότητα της πόλης και το ποια θεωρεί τα μεγαλύτερα προβλήματά της δεν διστάζει να απαντήσει πως είναι «η αύξηση του τσιμέντου και η σταδιακή μείωση του πράσινου στο προάστιο. Έχουμε γίνει και εδώ ένα αστικό προάστιο, με την ραγδαία αύξηση, εδώ και χρόνια της οικοδομήσιμης γης και των εμπορικών χρήσεων και την σταδιακή μείωση των χώρων πρασίνου». Από το σχετικά πρόσφατο παρελθόν θυμάται «τους αγώνες που είχαμε δώσει για το Ο.Τ 139 και την ανέγερση τότε του κτηρίου γραφείων από γνωστό επιχειρηματία, αλλά και τους αγώνες που είχαμε δώσει για να μην γίνει αυτό το πολυώροφο κτήριο, συμπεριλαμβανομένου και του τότε Δημάρχου Θάνου Βεζυργιάννη» θυμάται χαρακτηριστικά.

Καθώς η συνέντευξη βαδίζει προς το τέλος της ζητάμε από τον διακεκριμένο συνομιλητή μας να μας σχολιάσει την πολιτική επικαιρότητα, στη δίνη της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που βιώνουμε. «Ο θόρυβος και ο πανικός που έχει προκληθεί για την τύχη και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, πιστεύω πως είναι σκόπιμος και στοχευμένος. Θέλουν να μας τρομάξουν, να μας φοβίσουν ώστε να παραδοθούμε στις ορέξεις και τις βουλές τους, τόσο στο εσωτερικό, όσο και σε εκείνες από το εξωτερικό, χωρίς να προβάλουμε αντίσταση για τα δικαιώματα που μας αφαιρούν, να πέσουμε άνευ όρων. Αν θέλουν να μειώσουμε τα ελλείμματά μας να εγγυηθούν οι Γερμανοί και οι άλλοι εταίροι μας για την ασφάλεια των εξωτερικών μας συνόρων, που είναι και κοινά σύνορα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι θα μπορέσουμε να μειώσουμε δραστικά τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες και να βρούμε χρήματα για κοινωνική πολιτική και για τους αδύναμους. Επίσης θα πρέπει άμεσα να επιστρέψει ο στρατός μας από το Αφγανιστάν και το Κόσσοβο. Είναι πόλεμοι κατοχής αυτοί και δεν έχουμε καμιά δουλειά εκεί». Όσο για το πώς πρέπει να διαβούμε τον δυσθεώρητο οικονομικό ‘Ρουβίκωνα’ που ορθώνεται σαν απροσπέλαστο τείχος μπροστά μας και απειλεί να πέσει στα κεφάλια μας συνθλίβοντας και καταπλακώνοντάς μας, η λύση για τον κύριο Γλέζο είναι η έκδοση λαϊκού η εθνικού ομολόγου για τον εσωτερικό δανεισμό, ώστε να μην δανειζόμαστε εκβιαζόμενοι, τοκογλυφικά…

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις