Εκλέγειν;

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Εκλέγειν;

Καραθανάσης Ιωάννης

 

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Φιλοθέης-Ψυχικού

με το συνδυασμό “ΠΡΟΑΣΤΙΟ ΠΡΟΤΥΠΟ”

και Υποψήφιο Δήμαρχο τον Δημήτρη Γαλάνη

 

 

 

 

Σήμερα αποτελεί κοινή παραδοχή πως μεγάλο ποσοστό των νέων Ελλήνων δεν ασχολούνται με τα κοινά. Οι περισσότεροι δεν ψηφίζουν καν, θεωρώντας πως «όλοι (όσοι ασχολούνται με τα κοινά) είναι ίδιοι». Το φαινόμενο αυτό της απάθειας των νέων της γενιάς μου για τα κοινά του τόπου μας εκδηλώνεται σε όλες τις βαθμίδες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, από τις αυτοδιοικητικές εκλογές μέχρι τις βουλευτικές και τις ευρωεκλογές. Το μόνο όμως σίγουρο είναι πως στην ζωή τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως τα πάντα κατακτιούνται με κόπους και αγώνα. Αυτό το έμαθα πολύ μικρός όταν σε ηλικία 14 μηνών έχασα τον πατέρα μου, ο οποίος έπεσε στην κρίση των Ιμίων. Η απώλεια μεγάλη αλλά όχι άσκοπη ούτε μάταιη αφού ο πατέρας μου θυσιάστηκε για το καλό της χώρας και των συμπολιτών του. Η επίγνωση ότι ο πατέρας μου έδωσε τη ζωή του για την προστασία της πατρίδας μας και των πολιτών της και ο θαυμασμός μου για την πράξη του και για την αίσθηση καθήκοντος που είχε, έγιναν πυξίδα της δικής μου ζωής. Αισθάνομαι την ευθύνη και την υποχρέωση να προσπαθώ όχι μόνο για την ατομική μου πρόοδο και προκοπή, αλλά να αγωνίζομαι για το κοινό καλό και για το κοινό συμφέρον.

Μετά από τον θάνατο του πατέρα μου, έντονη φιγούρα στην παιδική μου ηλικία ήταν ο ένας μου παππούς. Χάρις στην  ιδιοσυγκρασία του αλλά και λόγω των περιστάσεων ασχολήθηκε πολύ μαζί μου και έμαθα πολλά από αυτόν. Ένας άνθρωπος βαθιά δημοκρατικός και πολιτικοποιημένος που ενώ δεν ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική είχε άποψη και κρίση για τα εκάστοτε ζητήματα.  Δυστυχώς σύντομα νόσησε από την επάρατη νόσο και έφυγε από κοντά μας πρόωρα. Το τέλος της ζωής του ήρθε στις 7-5-2000 λίγο ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές, παρόλο που ήταν καταβεβλημένος και που γνώριζε πως έρχεται το τέλος, αποφάσισε να βγει από το νοσοκομείο που νοσηλευόταν για να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί επέμενε τόσο πολύ, παρόλη την κατάσταση του να «ταλαιπωρηθεί» για να πάει να ψηφίσει, απάντησε πως στη διάρκεια της ζωής του δεν ήταν πάντα δεδομένη η δημοκρατία στη χώρα και πως σε άλλες χώρες, πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ακόμα το δικαίωμα να ψηφίσουν. Το θεωρούσε υποχρέωση όλων να ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα, ειδικά σε περιόδους όπου διακυβεύονται κρίσιμα ζητήματα. Η τύχη της χώρας είναι υπόθεση όλων και εξαρτάται άμεσα από την ψήφο μας. Όχι μόνο για εμάς αλλά και για τις γενιές που έρχονται.

Όταν κάποιος θέλει να βελτιωθεί ή να αλλάξει κάτι στον τόπο που ζεί, πρέπει να είναι διατεθειμένος να αγωνιστεί και ο ίδιος για αυτό. Η αδιαφορία δεν έλυσε ποτέ κανένα πρόβλημα ούτε η άσκηση κριτικής από τον καναπέ του σπιτιού μας. Η προστασία του κοινού καλού και η προάσπιση του κοινού συμφέροντος είναι υπόθεση όλων μας. Αν θέλω να μην αλλοιωθεί η φυσιογνωμία του προαστίου μας ως κηπούπολης, να αποτραπούν οι κίνδυνοι που την απειλούν και να διορθωθούν αυτά που με ενοχλούν στον τόπου μου πρέπει να αγωνιστώ κι εγώ ο ίδιος γι’ αυτό. Αλλιώς θα είμαι άξιος της μοίρας μου και ανάξιος της ιστορίας της οικογένειας μου. Με αυτές λοιπόν τις σκέψεις στο πίσω μέρος του μυαλού μου αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά. Συχνά έπεφτα στην παγίδα να γκρινιάζω για πράγματα που δεν μου άρεσαν στον δήμο μας. Ύστερα κατάλαβα πως ο μόνος τρόπος να αλλάξει κάτι είναι να αγωνιστώ κι εγώ γι’ αυτό και να στρατευτώ μαζί με τους συμπολίτες μου που μοιράζονται το ίδιο όραμα και τις ίδιες αγωνίες μαζί μου.

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις