Ένας ακόμα καταξιωμένος Φιλοθεάτης, ο γυναικολόγος Ανδρέας Κόμης, στο πλευρό του Δημήτρη Γαλάνη

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Ένας ακόμα καταξιωμένος Φιλοθεάτης, ο γυναικολόγος Ανδρέας Κόμης, στο πλευρό του Δημήτρη Γαλάνη

 

 

 

 

Μαζί για ένα «Προάστιο Πρότυπο»!

 

 

 

 

Ξέρει τι θέλει και ξέρει πως ακριβώς θα το αποκτήσει. Συγκροτημένος, ευγενικός, φιλικός αποπνέει αποφασιστικότητα και δύναμη. Ανοίγει με καθαρότητα όλα τα χαρτιά του στο τραπέζι και δηλώνει αποφασισμένος να αγωνιστεί για να προσφέρει στην πόλη του και στα κοινά.

Ο λόγος για τον καταξιωμένο συμπολίτη μας, το γιατρό Ανδρέα Κόμη, που πλαισιώνει στις προσεχείς εκλογές το συνδυασμό «Προάστιο Πρότυπο» του Δημήτρη Γαλάνη. Τον  Φιλοθεάτη με καταγωγή από τη Μήλο που δηλώνει ότι η ενασχόληση με τα κοινά μπορεί να αποτελεί οικογενειακή παράδοση, αλλά το έναυσμα για τη συμμετοχή του το έδωσε ο αρχηγός του συνδυασμού, Δημήτρης Γαλάνης, που τον εμπνέει σαν άνθρωπος και σαν αυτοδιοικητικός.

Πρόκειται για μια ακόμα εξαιρετική υποψηφιότητα, χωρίς αυτοδιοικητικό παρελθόν  –που πιστεύει απόλυτα στη δυναμική του συνδυασμού, κι έρχεται να συνεισφέρει με φρέσκιες ιδέες κι ανάλογες δράσεις στην αναβάθμιση των προαστίων μας.

Ο Ανδρέας Κόμης μιλάει στα «Τοπικά Νέα» ξετυλίγει τη στιβαρή και διεκδικητική προσωπικότητά του, μας επιτρέπει να τον γνωρίσουμε και μας υπόσχεται ένα «Προάστιο Πρότυπο», καθώς δηλώνει ότι είναι ένας πρακτικός άνθρωπος που έχει μάθει να υλοποιεί τις ιδέες του.

Η συνομιλία

Από ότι διάβασα στο βιογραφικό σας, η ενασχόληση με τα κοινά δεν είναι κάτι νέο για εσάς. Έτσι δεν είναι;  «Ακριβώς. Ξεκινάει με τη συμμετοχή μου στο φοιτητικό κίνημα, όπου ασχολήθηκα ενεργά. Διατέλεσα μέλος του Συμβουλίου Σχολής κομματικής νεολαίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σ.Φ.Ι.Α (Σύλλογος Φοιτητών Ιατρικής Αθηνών), που είναι το συνδικαλιστικό όργανο των φοιτητών Ιατρικής».

Η πρώτη επαφή, όμως, έγινε πολύ νωρίτερα∙ αν θυμάμαι καλά, από την παιδική σας ηλικία; «Ουσιαστικά ναι, καθώς η ενασχόληση με τα κοινά και η προσφορά στον άνθρωπο αποτελεί παράδοση στην οικογένεια. Ένας παππούς που είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής  Κυκλάδων, ενώ παλιότερα υπήρξε και πρόεδρος Κοινότητας, δυο γονείς Δημοτικοί Σύμβουλοι στη Μήλο, κι όλοι τους –παράλληλα με την επιστήμη τους, είχαν αναπτύξει έντονη κοινωνική δραστηριότητα. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι ο σπόρος της προσφοράς είχε φυτευτεί πολύ νωρίς!».

Παίζει ρόλο στις μετέπειτα επιλογές σας, το μεγάλωμα σε μια τέτοια οικογένεια; «Αδιαμφισβήτητα. Μεγαλώνοντας με πρότυπα κοινωνικής προσφοράς μαθαίνεις να ακονίζεις τις αισθήσεις σου, να ανακαλύπτεις τρόπους για να δώσεις και να βελτιώσεις τις όποιες συνθήκες. Αναπτύσσεις κοινωνικές ευαισθησίες και υψηλό αίσθημα ευθύνης,  μαθαίνεις να ενεργείς με βάση το εμείς κι όχι το εγώ. Δεν θέλω να ακουστεί τυπική, κλισέ φράση, αλλά όπως αναφέρω και στο βιογραφικό μου η κοινωνική πρόοδος και η βελτίωση του τρόπου ζωής των συνανθρώπων μου βρίσκονται πάντα στην κορυφή των επιδιώξεών μου».

Και προφανώς, ήρθε η ώρα να ασχοληθείτε και με τη δική σας πόλη. Πώς προέκυψε, όμως, η συνεργασία με το Δημήτρη Γαλάνη; «Ο Δημήτρης με ενέπνευσε σαν άνθρωπος. Η καθαρότητα του χαρακτήρα του, η καλή του πρόθεση να προσφέρει στον τόπο, μου έδειξαν ότι βλέπουμε τα πράγματα από την ίδια οπτική γωνία, ενώ διαπίστωσα με χαρά ότι δίνει την ίδια βαρύτητα σε όλα τα θέματα!

Δεν έχει επίσης, τον ξύλινο, στεγνό λόγο που ακούμε από πολιτικούς! Είναι ένας άνθρωπος σαν όλους όσους βλέπουμε δίπλα μας, πρακτικός, φιλικός, προσιτός. Και πάνω απ’ όλα δεν στηρίζει τη δουλειά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως άλλωστε κι εγώ».

Το θεωρείτε σημαντικό αυτό; Δηλαδή, να είναι εργαζόμενοι όσοι εμπλέκονται με τα κοινά; «Θεωρώ γενικώς ότι οι άνθρωποι που εμπλέκονται με τα κοινά θα πρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητοι.  Γιατί  ένας άνθρωπος που δεν έχει ανάλογο εισόδημα, αλλά μισθό από το Δήμο θα κάνει τα πάντα για να ξαναβγεί. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο ανατρέπονται οι ισορροπίες και αλλάζουν οι προτεραιότητες. Φυσικά εργαζόμενος αυτοδιοικητικός είναι ακόμα καλύτερα, καθώς οι προσωπικές εργασιακές επιτυχίες αποτελούν τα καλύτερα εχέγγυα για μια επιτυχημένη διαδρομή στα κοινά».

Αρκετά ενδιαφέροντα όσα είπαμε, ας πάρουμε όμως μια στροφή στην κουβέντα μας κι ας δούμε τα κακώς κείμενα στη Φιλοθέη. Τι σας προβληματίζει, τι θα θέλατε να αλλάξετε, τι «στραβό» εντοπίζετε; «Μεγαλώνω παιδιά στη Φιλοθέη, οπότε ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.

Παιδική Χαρά Πικιώνη: κάποτε, υπήρχαν χρυσόψαρα, πάπιες, παγώνια… Σήμερα υπάρχει το τίποτα, εντελώς παραμελημένη. Μόνο ένας φύλακας. Κι όμως η ανακατασκευή της είχε αναγγελθεί, πριν χρόνια,  με πολιτικές τυμπανοκρουσίες!

Παιδική Χαρά Μακεδονίας: τη φτιάξανε πριν από δύο χρόνια. Ξόδεψαν ένα απίστευτο ποσό χρημάτων. Τελικά, ξήλωσαν τα παιχνίδια κι άφησαν μόνο το χαλίκι…

Παιδική Χαρά Πλατείας Δροσοπούλου: πολύ ωραία, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα, αλλά δεν έχει περίφραξη.

Επικίνδυνοι δρόμοι: κάποιες διασταυρώσεις είναι εξαιρετικά επικίνδυνες, ειδικά από τότε που βγήκαν τα σαμαράκια.  Αν αναζητάμε την ασφάλεια, θα πρέπει να γίνει άλλου είδους πρόβλεψη.

Κουνούπια: στη Φιλοθέη δεν μπορούμε να χαρούμε τα μπαλκόνια μας και τις αυλές μας λόγω των κουνουπιών. Κατάσταση που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους και για την υγεία μας.

Στέλνουμε τα παιδιά μας στα πάρκα και πρέπει να γεμίσουμε το σώμα τους με αντικουνουπικές κρέμες.

Κυκλοφοριακό επιβαρυμένο. Ποτέ δεν είμαστε έτσι στη Φιλοθέη. Για παράδειγμα, μια μεγάλη ροή αυτοκινήτων διέρχεται καθημερινά την Ελευθ. Βενιζέλου, περνά από την Ιόνιο Σχολή και καταλήγει Καποδιστρίου. Υπάρχει ένα φανάρι που πήζει κάθε πρωί στο «Σαμπλό». Κι υπάρχει κι ένα φανάρι που απαγορεύει τη στροφή αριστερά στην Καποδιστρίου∙ κι όμως όλοι στρίβουν αριστερά!

Γενικώς, διαπιστώνεται μια σχετική αναρχία. Θα θέλαμε και πρέπει να κυκλοφορούμε με ασφάλεια. Και φυσικά, θα θέλαμε να ζούμε σε μια πόλη ασφαλή. Η φύλαξη που έχουμε αποδεικνύεται ελλιπής κι αναποτελεσματική. Ειδικά από τότε που έφυγε το Αστυνομικό Τμήμα.

Ο φωτισμός, επίσης, είναι ένα πρόβλημα, τα πάρκα μας είναι θεοσκότεινα αλλά και πολλοί δρόμοι. Σήμερα, η Φιλοθέη θεωρείται παραμελημένη. Όμως και στα άλλα δυο προάστια τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Βλέπω, ακούω, διαβάζω και για το κυκλοφοριακό σε Ψυχικό και Νέο Ψυχικό. Θα προσθέσω, επιγραμματικά, ότι η περιοχή του Φάρου σε ώρες αιχμής δε διασχίζεται ούτε με τα πόδια, πόσο μάλλον με αυτοκίνητο! Τα κάγκελα, επίσης, που τοποθέτησαν στα εμπορικά κέντρα, πέρα από το παρκάρισμα των αυτοκινήτων,  εμποδίζουν και την ασφαλή διέλευση των πεζών! Προφανώς υπήρξε η εύκολη λύση, δε φαίνεται να μπήκαν καν στη βάσανο της σκέψης! Κι εδώ να τονίσουμε ότι και τα τρία προάστια θα έπρεπε να τυγχάνουν ισότιμης μεταχείρισης όσον αφορά την ποιότητα ζωής, αλλά και την υλοποίηση προγραμμάτων και οραμάτων – αν υπάρχουν!».

Σωστά τοποθετηθήκατε, αυτά κι ακόμα περισσότερα χρήζουν αναβάθμισης ή και αλλαγής. Τι είναι ωστόσο αυτό που θα αλλάζατε ή θα επιδιώκατε να υλοποιήσετε πρώτο, για την πόλη σας; «Θεωρώ την οικογένεια πολύ σημαντική, οπότε εξίσου σημαντικό θα ήταν να γίνονται κάποιες εκδηλώσεις για παιδιά. Εκδηλώσεις που θα τους επιτρέψουν να αποκτήσουν κοινωνικές δεξιότητες, να έλθουν σε επαφή με συνομήλικα, μεγαλύτερα ή μικρότερα παιδιά –πέρα από τον κύκλο του σχολείου- και να κοινωνικοποιηθούν και διαπαιδαγωγηθούν μέσα από αυτές. Πράγμα που δεν συμβαίνει σήμερα στο Δήμο μας!

Θα επιθυμούσαμε, επίσης, ένα Δήμο πιο φιλικό, πιο άμεσο με τους δημότες. Δεν αισθανόμαστε ότι ο Δήμος μετέχει στη ζωή μας. Παλιότερα γίνονταν περισσότερες δραστηριότητες με επίκεντρο δημότες και κατοίκους. Κι όμως η Φιλοθέη είναι ένα προάστιο που θα μπορούσε να υιοθετήσει τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Έχει όλα τα φόντα να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των κατοίκων της και να γίνει ένα σύγχρονο ασφαλές προάστιο. Μόνο που ο Δήμος θα πρέπει να είναι παρών και να δημιουργεί τις ευκαιρίες, ώστε δημότες και κάτοικοι να μετέχουν περισσότερο στα κοινά, με όποιο τρόπο: είτε ως εμπλεκόμενοι στις διάφορες δραστηριότητες, είτε ως εμπλεκόμενοι στα προβλήματα. Βέβαια,  αυτό απαιτεί μια αμεσότητα στην επικοινωνία…που δεν υπάρχει σήμερα. Κι ως είπαμε πριν, ο Δήμος δε φαίνεται να  θέλει να μετέχει στη ζωή μας. Τουλάχιστον με τη σημερινή διοίκηση».

Θα αγωνιζόσαστε για να αλλάξουν τα όσα διαπιστώσατε; «Στην οικογένεια μας έχουμε μάθει να υλοποιούμε τις ιδέες μας. Είμαστε άνθρωποι πρακτικοί και όχι θεωρητικοί. Το ίδιο θα ισχύσει και με τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνω για το Δήμο».

Ποιός είναι

Ο Ανδρέας Κόμης γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε την Ιόνιο Σχολή Φιλοθέης, φοίτησε στην Ιατρική Αθηνών, εργάστηκε στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της  Μεγάλης Βρετανίας, όπου ειδικεύτηκε στη Μαιευτική και Γυναικολογία με περαιτέρω εξειδίκευση στην Ιατρική Εμβρύου, τον Προγεννητικό Έλεγχο και τη Μαιευτική και  Γυναικολογική Υπερηχογραφία.

Σήμερα είναι παντρεμένος με τη Φιλοθεάτισσα Ράνια Σαχά και ζουν με τα πέντε παιδιά τους στη Φιλοθέη.

Με πατέρα και παππού γιατρούς, μεγάλωσε σε μία οικογένεια, ταγμένη στην προσφορά στον άνθρωπο. Αποφοίτησε από το Λύκειο της Ιονίου Σχολής στη Φιλοθέη και οι σπουδές στην Ιατρική Αθηνών ήταν η φυσική συνέχεια μιας πορείας που ξεκίνησε από τον τόπο καταγωγής του, το νησί της Μήλου, και τα οικογενειακά βιώματα εκεί,

Ωστόσο, η θέλησή του να προσφέρει και να αξιοποιήσει στη χώρα του τις γνώσεις και την εμπειρία του, ήταν ο λόγος που ο Ανδρέας Κόμης επέστρεψε στην Ελλάδα. Για δέκα χρόνια ήταν Επιστημονικός Υπεύθυνος στο τμήμα Προγεννητικού Ελέγχου, Ιατρικής Εμβρύου και Υπερήχων του Νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ ενώ για σειρά ετών διετέλεσε εκλεγμένο μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου και μέλος της Επιτροπής Λοιμώξεων στο ίδιο νοσοκομείο.

Θέλοντας να αξιοποιήσει τα επιστημονικά εφόδια που απέκτησε στην Ελλάδα και το εξωτερικό αλλά και να προσφέρει στη σύγχρονη γυναίκα και μητέρα ένα πλήρες φάσμα υπηρεσιών και εξειδικευμένων εξετάσεων,  ο Ανδρέας Κόμης δημιούργησε ένα καινοτόμο Κέντρο Μαιευτικής, Υπερηχογραφίας, Γυναικολογίας και Ιατρικής Εμβρύου στην Αθήνα, στην Τρίπολη και στη Μήλο. Η αγάπη του για την ιατρική επιστήμη δεν αποτυπώνεται μόνο στο διαρκώς εξελισσόμενο Κέντρο του αλλά στην προσωπική του εξέλιξη ως επιστήμονα που μοιράζεται τη γνώση του μέσα από πολυάριθμες ομιλίες σε επιστημονικά συνέδρια γύρω από το θέμα της εξειδίκευσής του.

Η ενασχόληση του Ανδρέα με τα κοινά, δεν είναι ένα καινούργιο κεφάλαιο που ανοίγει σήμερα στη ζωή του. Στην πραγματικότητα, είχε αρχίσει ήδη από τα 18 του, όταν ως μέλος νεολαίας και Υπεύθυνος Ιδεολογικού ανέπτυξε έντονη κοινωνική δράση ενώ ως φοιτητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, ασχολήθηκε ενεργά με το φοιτητικό κίνημα, και διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Σχολής κομματικής νεολαίας, καθώς επίσης και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σ.Φ.Ι.Α. (Σύλλογος Φοιτητών Ιατρικής Αθηνών), που αποτελεί το ανώτερο όργανο των φοιτητών της Ιατρικής.

Δηλώνει ότι θεωρεί την οικογένεια θεμέλιο λίθο της κοινωνίας κι ότι η κοινωνική πρόοδος και η βελτίωση του τρόπου ζωής των συνανθρώπων του  βρίσκονται πάντα στην κορυφή των επιδιώξεων του.

 

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις