Σχόλια

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχόλια 

 

Αν προσέξατε μπήκαμε επιτέλους, στην ευθεία των εκλογών. Όχι στην τελική, κι αυτή δεν αργεί στη στροφή είναι∙ αμέσως μόλις ανοίξουν τα εκλογικά κέντρα εκεί γύρω στο τελευταίο δεκαήμερο του Μαρτίου. Οπότε ας κάνουμε μερικές αυτοδιοικητικές-εκλογικές σκέψεις και πολιτική κριτική εννοείται, έτσι για να εισαχθούμε στο κλίμα του επόμενου τριμήνου. Αφήστε, που ιδιαίτερο χρόνο δεν έχουμε, καθώς τον Απρίλη έχουμε Πάσχα! Ας ανασκουμπωθούμε, λοιπόν.

 

Δώρο-άδωρο!

Η δυνατότητα αυτοδιοίκησης των Δήμων είναι το μεγαλύτερο δώρο της Κεντρικής Πολιτικής Σκηνής προς τους πολίτες. Καθώς, ουσιαστικά λέει: εκλέξτε τους αντιπροσώπους που σας εκφράζουν, βρείτε ένα Δήμαρχο με όραμα και μια διεκδικητική διοικητική ομάδα, σχεδιάστε  την πόλη σας όπως σας αρέσει  και διαμορφώστε την καθημερινότητά σας όπως θέλετε!

Εύκολο; Με τίποτα! Αν ήταν, θα ζούσαμε ήδη στην πόλη των ονείρων μας.

Εφικτό; Υπό προϋποθέσεις. Αν η εκλεγμένη Δημοτική Αρχή αποφασίσει να υλοποιήσει το πρόγραμμα για το οποίο την επιλέξαμε, τότε κάτι γίνεται.

Υπάρχει περίπτωση να μην το υλοποιήσει; Εδώ, γελάμε –έτσι; Μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, ε;

Θα σας θυμίσω ότι η παρούσα Δημοτική Αρχή περιφέρει, ανά εκλογική περίοδο, το ίδιο όραμα και πρόγραμμα που είχε κι το 2011!  Και θα το ξαναδούμε και στην τρέχουσα εκλογική αναμέτρηση του 2019 . Και δεν η μοναδική που το κάνει.  Εντάξει;

Γενικώς, πρέπει να κατανοήσουμε ότι εμείς επιλέγουμε τους υποψήφιους Δημάρχους, με βάση το όσα μας τάζουνε κι αυτοί όταν εκλεγούν υλοποιούν ό,τι μπορούν. Με την υποσημείωση ότι το «ό,τι» σημαίνει συνήθως τις απαραίτητες συντηρήσεις –για να λειτουργήσει η πόλη και οι δομές της και φυσικά πολιτιστικές εκδηλώσεις, εκδόσεις, γιορτές και φιέστες… Ε, και κάπου εκεί κλείνει το πακέτο παροχών, οπότε το μεγάλο δώρο της Κεντρικής Πολιτικής Σκηνής γίνεται δώρο-άδωρο!

 

Οι παρατάξεις, η δυναμική τους και η προοπτική τους

Εδώ, τι να πούμε; Άντε, αρχικά να πούμε πόσες παρατάξεις θα έχουμε στην εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου και μετά βλέπουμε.

Λάβετε, όμως, υπόψη σας ότι μεταξύ συμβούλων και συνδυασμών έγιναν μετακινήσεις, ανακατατάξεις, ανατροπές, συνεργασίες απρόσμενες και ό,τι άλλο φανταστείτε.

Δηλαδή; Ε, τι δηλαδή; Για θυμηθείτε, η διοικούσα παράταξη «Συμμαχία Πολιτών» για να αρχίσουμε με αυτή, στις προηγούμενες εκλογές είχε συνεργαστεί με την παράταξη  Καριώτη, όχι βέβαια ότι στην πορεία η συνεργασία της βγήκε σε καλό. Για τις προσεχείς, εκτός ολίγων νέων προσώπων –αν υπάρξουν τελικά, επέλεξε τη συνεργασία με τους δυο εκλεγμένους συμβούλους της «Ενωτικής Κίνησης» δηλαδή  τον Παντελή Χαροκόπο και τον Γιάννη Δελακουρίδη.

Η «Δημαρχία Πολιτών» του Δημήτρη Μαναού με το νέο επικεφαλής Νίκο Κανελλάκη συνεργάζεται με τους «Ενεργούς Πολίτες» της Νάντιας Σουμπασάκη.

Μέχρι εδώ, πώς σας φαίνονται οι συνεργασίες; Δε βρίσκετε κάποια ασυμβατότητα, ας πούμε; Ναι καλά, όχι μόνο ασυμβατότητα, αλλά κι ανακατεύοντας την πολιτική μαρμίτα μπορούμε να πούμε, και για ξαναζεσταμένη σούπα να κάνουμε λόγο και γενικώς μιλάμε για παλιές  κι όχι ιδιαίτερα επιτυχημένες τακτικές.

Ας συμμαζευτούμε, όμως, κι ας ανακεφαλαιώσουμε: με τις ανακατατάξεις οι τέσσερεις συνδυασμοί έγιναν δύο, ήτοι: «Συμμαχία Πολιτών» και «Δημαρχία Πολιτών». Σε αυτούς προσθέσετε την «Λαϊκή Συσπείρωση» με αρχηγό το Γιάννη Καβαλάρη και το «Προάστιο Πρότυπο» με αρχηγό το Δημήτρη Γαλάνη. Αυτοί είναι οι συνδυασμοί που θα πάρουν μέρος στις εκλογές, προς το παρόν. Μάλλον είναι  αργά για να προκύψει κάτι άλλο, αν και ποτέ κανείς δεν ξέρει! Εδώ, ως μάθαμε, ψάχνονταν να «αλώσουν» τα Κοινοτικά Συμβούλια, ως ανεξάρτητοι συνδυασμοί. Εμ, λογικό είναι, καθώς, τώρα πια, τα Κοινοτικά δεν θα είναι όπως ήταν, αφήστε που θα διαχειρίζονται και σεβαστό κονδύλι χρημάτων!

Για να είμαστε όμως συνεπείς στα όσα προαναφέραμε περί μετακινήσεων, ανακατατάξεων και ανατροπών,  να τονίσουμε ότι ο συνδυασμός «Προάστιο Πρότυπο» προήλθε από τις μετακινήσεις πέντε πρωτοκλασάτων συμβούλων που αποχώρησαν από τους συνδυασμούς της διοίκησης και της μέχρι τότε μείζονος αντιπολίτευσης. Και φυσικά από μερικές δεκάδες συμπολίτες μας άφθαρτους κι ανέγγιχτους από το αυτοδιοικητικό κατεστημένο που αποφάσισαν να διεκδικήσουν την πόλη τους και την καθημερινότητά τους όπως αυτοί ακριβώς θέλουν να είναι! Κι ίσως είναι το μοναδικό φρέσκο σχήμα που μας τίθεται σαν εναλλακτική επιλογή, ενάντια στο παλιό, το φθαρμένο, το επαναλαμβανόμενο.

Παρεμπιπτόντως,  δεν αντέχω να μην επισημάνω ότι η συνεργασία  Ξυριδάκη- Χαροκόπου μέλλεται να αποδειχθεί άκρως ενδιαφέρουσα∙ καθώς δυο κοκκόρια στο ίδιο κοτέτσι δε χωράνε! Με τίποτα!

Έτσι είναι φίλτατοι αναγνώστες, ο Παντελής Χαροκόπος παρότι κατηγορήθηκε κι ενίοτε λοιδορήθηκε από το νυν αρχηγό του και τη νεόκοπη παράταξή του, ειδικότερα στις εκλογές του 2011 και του 2014, δεν θεωρείται παιδάκι παίξε-γέλασε! Πρόκειται για στιβαρή αυτοδιοικητική παρουσία με έντονες αρχηγικές τάσεις και προπαντός με ηθική παλαιάς κοπής, αρχές και αξίες!

Γι αυτό αναρωτιέμαι, -πώς στο καλό θα κάνουν χωριό αυτοί οι δυο άνθρωποι; Αν, μάλιστα, λάβουμε υπόψη μας ότι ο Παντελής Ξυριδάκης προωθεί σταθερά και αποκλειστικά, επί εννιατετία, την ελβετική φρουρά –τουτέστιν τους αμιγώς δικούς του Παλαιοψυχικιώτες, αφήνοντας τους συνεργάτες να περιπλανώνται στην περιφέρεια της διοίκησης και να συναλλάσσονται μεταξύ τους στις θέσεις που περισσεύουν… τότε το ερώτημα είναι εύλογο.

Δε βλάπτει βέβαια και να προσθέσουμε ότι κάθε θέση δικού του ανθρώπου είναι σταθερά έμμισθη, παρόλο που οι άνθρωποι του δε φαίνεται να έχουν ανάγκη τον πενιχρό μισθό του αυτοδιοικητικού κορβανά… Όχι ότι ο Παντελής Χαροκόπος καταδέχεται να μιλήσει για λεφτά, αλλά όπως και να ‘χει αυτή η μεροληπτική και μονόπλευρη στάση και τα νεύρα σπάει και τις συνεργασίες χαλάει.

 

Η δυναμική

Γενικά, στη δυναμική των παλιών συνδυασμών, προ συνεργασιών, μόνο αρνητικό πρόσημο θα μπορούσε κανείς να βάλει! Κάτι η φυσιολογική φθορά –βλέπετε, εννιά χρόνια είναι αυτά, κάτι οι αναπάντεχες εξελίξεις που αφορούσαν την οικιστική –και υποτίθεται αδιαπραγμάτευτη,  φυσιογνωμία των προαστίων μας- και που έκαναν τις προεκλογικές υποσχέσεις να μοιάζουν φτερό στον άνεμο, κάτι η αδυναμία υλοποίησης οραμάτων και προγραμμάτων, κάτι η έλλειψη αξιοπρόσεχτης και δυναμικής αντιπολίτευσης –που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει και να απογειώσει τους συνδυασμούς, το πλην, συν δε γινότανε με τίποτα!

Κι έτσι ήρθαν οι συνεργασίες! Και οι επτά συνδυασμοί που ξεκίνησαν το  2011 συρρικνώθηκαν, για τις ανάγκες της περίστασης, το 2019 στους τέσσερεις. Κι αν μη τι άλλο, η συνδυασμένη προσπάθεια έφερε αναστεναγμούς ανακούφισης και  μια νότα αισιοδοξίας ότι κάτι μπορεί να γίνει. Κι έτσι οι μεν αφέθηκαν να ονειρεύονται ότι θα διατηρήσουν την εξουσία και οι δε ότι δυναμικά μπορούν να τη διεκδικήσουν.

Βέβαια όλα αυτά δεν ισχύουν για το «Προάστιο Πρότυπο». Γιατί; Γιατί πρόκειται για νέο συνδυασμό που δεν κουβαλάει τα βαρίδια λαθών του παρελθόντος! Δεν κουβαλάει προεκλογικές ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, καταστάσεις και γεγονότα που ξέφυγαν και έσκασαν σαν πυροτεχνήματα, πολιτικά μίση και πάθη κι αντιπαλότητες που διαιωνίστηκαν μέχρι σήμερα και χαρακτήρισαν, ειδικά την τρέχουσα πενταετία,  στάσεις και συμπεριφορές! Όπως επίσης δεν κουβαλάει το βαρύ φορτίο μιας παράταξης εξουσίας, που διοικεί συνεχόμενα κάποιες δεκαετίες, βλέπει την κατάσταση να ξεφεύγει  κι ασθμαίνουσα και κουρασμένη, πλέον, παλεύει να την επαναφέρει.

Γενικώς, φέρνει τον αέρα του φρέσκου κι ανέγγιχτου –είτε αρέσει, είτε όχι- και ταυτόχρονα τη δυναμική των νέων ανθρώπων που το απαρτίζουν. Κι αυτό επηρεάζει τις προοπτικές των διεκδικητών∙ και πολύ μάλιστα! Μένει να δούμε; Σαφώς και θα δούμε! Και θα τα ξαναπούμε, Θεού επιτρέποντος, στο επόμενο φύλλο, καθώς ο χώρος που μου παραχώρησαν τελείωσε.

Γιατί;  Προφανώς για να αυξήσουν τη δυναμική τους… Έτσι θα την αυξήσουν; -θα ρωτήσετε. Ε, αυτοί έτσι νομίζουν.

Και για να εξασφαλίσουν είτε ότι θα διατηρήσουν την εξουσία, είτε ότι θα την κερδίσουν.

Γράφει η Πέλλη Ζωγοπούλου

 

 

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις