ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΦΙΛΟΘΕΗΣ: ΤΟ ΤΟΙΧΙΟ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Άλλη μια περίπτωση αδυναμίας διαχείρισης της καθημερινότητάς μας από τον κ.Ξυριδάκη…

 

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο του  Ιουλίου, στην ευρύτερη περιοχή μας σημειώθηκαν έντονες βροχοπτώσεις.Η χρονική τους διάρκεια ήταν ευτυχώς πολύ περιορισμένη, αλλά δυστυχώς αρκετή για να ανακύψει ξανά το γνωστό θέμα της υπερχείλισης του Ποδονίφτη. Η αντιμετώπιση αυτού του διαρκούς κινδύνου, υπήρξε μία  από τις βασικότερες δεσμεύσεις του κυρίου Ξυριδάκη. Δόθηκαν πολλές υποσχέσεις από τον Δήμαρχο, ακούστηκαν πολλά λόγια, αλλά δυστυχώς στην πράξηδεν έγινε τίποτε.

Μια παράμετρος του θέματος ιδιαίτερα ευαίσθητη, αφού έχει να κάνει με τα ίδια μας τα παιδιά, είναι αυτή του Δημοτικού Σχολείου της Φιλοθέης, το οποίο βρίσκεται επί της οδού Ζωσιμά και η μία πλευρά του προαύλιου χώρου του εφάπτεται του Ποδονίφτη.Πρόκειται για μια υπόθεση που γεννάει ποικίλα ερωτήματα, αλλά είναι και ενδεικτική του πώς αντιμετωπίζει τα σημαντικά θέματα της καθημερινότητάς μας ο κ. Ξυριδάκης.

Για να καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία, πρέπει να ξεκινήσω από λίγα χρόνια πριν. Το 2014, όντας Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής, σε μία έντονη βροχόπτωση και βλέποντας τον Ποδονίφτη να κινδυνεύει να υπερχειλίσει, πήγα στο Δημοτικό Σχολείο και σε άψογη συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και το Σύλλογο Γονέων, μεριμνήσαμεγια την εκκένωσή του και την ασφάλεια των παιδιών. Έζησα από κοντά το πρόβλημα και ενημέρωσα την Τεχνική Υπηρεσία για την απόλυτη  αναγκαιότητα λήψης μέτρων. Κατόπιν αυτοψίας, διαπιστώσαμε πως το τοιχίο αντιστήριξης του προαύλιου χώρου, ακριβώς επάνω στους πρανούς του Ποδονίφτη, κινδύνευε με κατάρρευση.Αμέσως ξεκίνησε η αναγκαία σχετική μελέτη. Από εκεί και πέρα, όμως, η ιστορία του τοιχίου είναι μια ιστορία αναποτελεσματικότητας και αναίτιων καθυστερήσεων.

Το Σεπτέμβριο του 2015, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα ότι το τοιχίο χρειάζεται ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ενίσχυση και στήριξη και ενέταξε το σχετικό έργο στο Τεχνικό Πρόγραμμα με προϋπολογισμό  20.000 ευρώ, με σκοπό την άμεση προτεραιότητα του έργου. Από τότε, πέρασαν δύο χρόνια μέχρι το 2017 να προκηρυχθεί ο διαγωνισμός, αλλά και άλλος ένας χρόνος κατά τον οποίον το έργο δεν ξεκίνησε.Κι έτσι, το τοιχίο δεν υποστυλώθηκε, με αποτέλεσμα να απογυμνωθεί τελείως  με την πρόσφατη πλημμύρα και ο προαύλιος χώρος κυριολεκτικά  να βρεθεί στον αέρα.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για τους λόγους που δεν υποστηλώθηκε επί τόσα χρόνια ένα τοιχίο τόσο σημαντικό που έχει να κάνει με την ασφάλεια των παιδιών μας. Ούτε μπορεί να δεχτεί κανείς τις οποιεσδήποτε δικαιολογίες λέει ο κύριος Ξυριδάκης. Η ουσία είναι ότι μπροστά στον κίνδυνο τα παιδιά να μην μπορέσουν να ξεκινήσουν την νέα σχολική χρονιά λόγω ακαταλληλότητας του προαύλιου χώρου, έγινε νέα ανάθεση έργου με κόστος το οποίο εκτοξεύτηκε στις 78.000 ευρώ. Ως διά μαγείας τα κωλύματα, οι δυσκολίες και η ακινησία 3 ετών εξαφανίστηκαν και επιτέλους το έργο ξεκίνησε. Το παράδοξο της υπόθεσης, βέβαια, είναι ότι ο κύριος  Ξυριδάκης και η Δημοτική Αρχή πανηγυρίζουν, γιατί θεωρούν πως το έργο υλοποιήθηκε σε ….«χρόνο ρεκόρ».

Από το 2014 στον Αύγουστο του 2018 και από τις 20.000 ευρώ στις 78.000 ευρώ, χρειάστηκαν πάνω από 3,5 χρόνια για να ξεκινήσει να υλοποιείται ένα επείγον έργο που αφορά τα παιδιά μας και επιβαρυνθήκαμε 4 φορές επιπλέον το κόστος του. Αυτά είναι τα «ρεκόρ» του κ. Ξυριδάκη!

Και βέβαια, το ευρύτερο πρόβλημα του Ποδονίφτη εξακολουθεί να μην έχει επιλυθεί και να μας βάζει σε κινδύνους σε κάθε βροχόπτωση. Την τελευταία φορά είχαμε το σχολείο αλλά και την πλημμύραστον Κυριακίδειο Στίβο της Φιλοθέης με τις σοβαρές καταστροφές στις εγκαταστάσεις, αύριο ποιος ξέρει τι μας περιμένει;

Αξίζει να θυμηθούμε ότι το 1994, η τότε δραστήρια Δήμαρχος Φιλοθέης Ελένη Παναγιωτοπούλου, μετά την αξέχαστη πλημμύρα του Ποδονίφτη το 1993 και τις σημαντικότατες ζημιές που είχαν προκληθεί, μερίμνησε και υλοποίησε ένα ουσιαστικό έργο με σημειακές παρεμβάσεις επί της κοίτης και των πρανών του. Το εξαίρετο αυτό έργο έχει αποτρέψει μέχρι σήμερα τα χειρότερα για τη Φιλοθέη. Έκτοτε, όμως,έχουμε νέα δεδομένα, αφού δημιουργήθηκε η Αττική Οδός και στα διάφορα ρέματα της Αττικής έχει αλλάξει η ποσότητα διοχέτευσης των υδάτων και ο τρόπος εκτόνωσης σε περίπτωση έντονων βροχοπτώσεων. Απαιτείται μια νέα μελέτη και η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου έργου με νέες σημειακές παρεμβάσεις, που όμως δυστυχώς δεν έχει μπορέσει ούτε καν να συλλάβει ο κ. Ξυριδάκης. Όλα αυτά τα χρόνια, αδυνατεί να συνεννοηθεί με τους υπόλοιπους φορείς και να εκπονήσει μια ρεαλιστική και εφικτή πρόταση.Αποτελεσματικότητα μηδέν. Στην αυτοδιοίκηση, όμως, όλοι κρινόμαστε από τα αποτελέσματα…

Γράφει ο Δημήτρης Γαλάνης, ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος.

(Οκτώβριος 2018)

 

Αν θέλετε ακολουθήστε μας, κοινοποιήστε ή κάνετε like:

Σχετικές δημοσιεύσεις